
கருப்புபல்சர் – ஒரு விதி, ஒரு வாகனம், ஒரு பயணம்
சில திரைப்படங்கள் கதாபாத்திரங்களை மையமாக வைத்து நகரும். சில படங்கள் ஒரு இடத்தை நாயகனாக்கும். ஆனால் “கருப்புபல்சர்” அந்த வரிசையில் வராதது. இங்கே நாயகன் ஒரு மனிதன் அல்ல… ஒரு கருப்பு நிற பைக்!
மதுரையின் பின்னணியில் தொடங்கும் கதை, கனவு – நிஜம் – விதி என்ற மூன்று தளங்களில் பயணிக்கிறது. பைனான்சியர் ஆர்ஜேக்கு திரும்பத் திரும்ப வரும் ஒரு பயங்கர கனவு. ஜல்லிக்கட்டு காளை, விபத்து, இரத்தம்… அந்த கனவோடு சேர்ந்து அவன் வாழ்க்கைக்குள் நுழையும் கருப்பு நிற பல்சர், படத்தின் மையக் குறியீடாக மாறுகிறது.
அந்த பைக் யார் கையில் போனாலும், அதில் காதல் ஜோடி பயணித்தால் விபத்து என்ற சாபம். இதன் பின்னணியில் நம்பிக்கை, பயம், பழிவாங்கும் மனம், விதியின் விளையாட்டு ஆகியவை கலந்து ஒரு அமானுஷ்யத் த்ரில் உருவாகிறது.
தண்ணீர் கேன் வியாபாரியாக வரும் மன்சூர் அலிகான், தனது தொழில் எதிரியான தினேஷை அழிக்க அந்த “சாபம் பிடித்த” பைக்கையே ஆயுதமாக பயன்படுத்த நினைப்பது கதை திருப்புமுனை. காதலின் பெயரில் அந்த பைக்கை ஏறும் தினேஷ், மரணத்திலிருந்து தப்பித்தாரா? காளை கனவுக்கும், பல்சருக்கும் உள்ள மர்மத் தொடர்பு என்ன? என்பதே திரை அனுபவத்தின் மையம்.
அட்டகத்தி தினேஷ் இளமைக்கேற்ற கதாபாத்திரத்தில் இயல்பாக பொருந்துகிறார். ஜல்லிக்கட்டு வீரராக அவர் வரும் காட்சிகள் கதைக்கு ஒரு கிராமிய வீரத்தையும் அடையாளத்தையும் சேர்க்கின்றன.

ரேஷ்மா வெங்கடேஷ், மதுனிகா இருவரிலும் மதுனிகாவின் பாத்திரம் கதையின் ஆழத்தில் கொஞ்சம் அதிகமாக இடம் பிடிக்கிறது.
மன்சூர் அலிகானின் ஒவ்வொரு காட்சியும் ஒரு விதமான அச்ச உணர்வை உருவாக்குகிறது. கத்தி, மாமிசம், கோபம் – இவை அனைத்தும் அவரது கேரக்டரின் உள்ளார்ந்த வன்முறையை நமக்குள் பதிய வைக்கின்றன.
பாஸ்கர் ஆறுமுகத்தின் ஒளிப்பதிவு, குறைந்த பட்ஜெட்டிலும் கதையின் இருண்ட மனநிலையை அழகாக பதிவு செய்கிறது. இன்பாவின் இசை, குறிப்பாக பின்னணி இசை, காட்சிகளின் சஸ்பென்ஸை தூக்கி நிறுத்துகிறது.
கதை, வசனம், இயக்கம் அனைத்தையும் கையில் எடுத்துள்ள முரளி கிரிஷ், ஒரு கமர்ஷியல் கட்டமைப்புக்குள் ஹாரர், சஸ்பென்ஸ், சமூக அடையாளம், நம்பிக்கை–மூடநம்பிக்கை என்ற எல்லாவற்றையும் கலந்து ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தை தர முயன்றுள்ளார்.
மொத்தத்தில் “கருப்புபல்சர்” ஒரு வழக்கமான நாயகன் மையப் படம் அல்ல. அது ஒரு பொருளை நாயகனாக்கி, அதன் மூலம் மனிதர்களின் பயம், ஆசை, குற்ற உணர்வு, காதல், பழிவாங்கல் ஆகியவற்றை பேசும் ஒரு விதி–த்ரில்லர்.
பைக் ஓடும் வேகத்தில் கதை ஓடாது; ஆனால் மனசுக்குள் மெதுவாக ஒரு அச்சத்தை விதைத்தபடியே பயணம் தொடர்கிறது.
