திரை விமர்சனம்: 29
காதல், வாழ்க்கை, போராட்டம் — 29 வயதின் உண்மையான பிரதிபலிப்பு!
தமிழ் சினிமாவில் காதலை வெறும் பொழுதுபோக்காக அல்லாமல், வாழ்க்கையின் ஆழமான உணர்வுகளோடு பதிவு செய்யும் இயக்குநர்களில் முக்கியமானவர் . அவரது படங்களில் காதல் என்பது கவிதையாகவும், வலியாகவும், வாழ்வியலாகவும் வெளிப்படும். அந்த வரிசையில் தற்போது வெளியாகியுள்ள “29” திரைப்படம், இன்றைய இளைஞர்களின் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களை மனதை உருக்கும் வகையில் பதிவு செய்திருக்கும் ஒரு தரமான படைப்பாக திகழ்கிறது.
29 என்பது வெறும் ஒரு எண்ணல்ல; ஒரு இளைஞனின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான வயது. வேலை, காதல், திருமணம், குடும்ப பொறுப்பு, சமூக அழுத்தம், தன்னம்பிக்கை இழப்பு, சாதிக்க வேண்டும் என்ற துடிப்பு — இவை அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் தாக்கும் பருவம். அந்த வயதின் உளவியல் போராட்டங்களையும், உணர்ச்சிகளையும் மிக நுட்பமாகவும் அழகாகவும் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர் ரத்தினகுமார். தமிழ் சினிமாவுக்கு அவர் மீண்டும் ஒரு அழகிய மகுடத்தை சூட்டியிருக்கிறார் என்று சொல்லலாம்.
இந்தப் படத்தில் விது மற்றும் ப்ரீத்தி அசுராணி கதாநாயகியாக நடித்துள்ளனர். குறைந்த கதாபாத்திரங்களைக் கொண்டு, நிறைவான உணர்வுகளை உருவாக்கியிருப்பதே படத்தின் மிகப்பெரிய பலம்.
விவசாயத்தில் முதுகலை பட்டம் பெற்ற நடுத்தரக் குடும்ப இளைஞனான விது, சேலத்திலிருந்து சென்னைக்கு வேலைக்காக வருகிறார். அங்கே உருவாகும் காதல், அந்தக் காதலின் சிக்கல்கள், வாழ்க்கையில் இலக்கு இல்லாமல் தவிக்கும் காதலனை முன்னேற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் காதலி பிரியும் தருணங்கள் — அனைத்தும் மிக எதார்த்தமாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இதனுடன் கல்லூரி நண்பன் மகேந்திரனின் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களும் இணைந்து கதைக்கு வலு சேர்க்கின்றன. இறுதியில் காதலும் வாழ்க்கையும் அவரை எங்கு கொண்டு செல்கிறது என்பதே படத்தின் மையம்.
காதல், கவிதை, வாழ்வியல், நட்பு, காமம், நெருடல், மோதல் — மனித வாழ்க்கையில் கடந்து செல்லும் அனைத்து உணர்வுகளையும் ஒரு நுணுக்கமான கவிதை போல திரையில் வடித்திருக்கிறார் இயக்குநர். பல இடங்களில் வசனங்கள் நேராக மனதைத் தொடுகின்றன.
நாயகனாக முதல் முறையாக களம் இறங்கிய விது, மிகவும் இயல்பான நடிப்பின் மூலம் கவனம் ஈர்க்கிறார். குறிப்பாக அம்மாவின் அன்புக்காக ஏங்கும் காட்சிகளிலும், காதலியுடன் உருகும் தருணங்களிலும் அவரது நடிப்பு மனதில் பதிகிறது. எந்தவித நடிப்பு மிகைப்படுத்தலும் இல்லாமல் கதாபாத்திரமாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார்.
இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய ஆச்சரியம் என்றால் அது நிச்சயமாக ப்ரீத்தி அஸ்ராணி. தமிழ் சினிமாவிற்கு கிடைத்துள்ள திறமையான நடிகைகளில் ஒருவராக அவர் இந்தப் படத்தில் மிளிர்கிறார். காதலியாகவும், வாழ்க்கையை உணர்த்தும் துணையாகவும், உணர்ச்சிகளை கண்களில் பேச வைக்கும் நடிகையாகவும் அசத்தியிருக்கிறார். பல காட்சிகளில் பார்வையாளர்களை நெகிழ வைப்பதோடு, “இப்படி ஒரு காதலி நமக்குக் கிடைக்க மாட்டாளா?” என்ற ஏக்கத்தையும் ஏற்படுத்துகிறார். கதாபாத்திரத்திற்கு உயிர் கொடுத்திருப்பது போல அவரது நடிப்பு அமைந்துள்ளது.
மகேந்திரன் வில்லன் கதாபாத்திரத்தில் குறைந்த நேரமே வந்தாலும், கதையின் நகர்வுக்கு தேவையான பங்கினை சிறப்பாக செய்திருக்கிறார். இருப்பினும், அவர் தொடர்ந்து ஒரே மாதிரியான நடிப்பு பாணியில் தோன்றுவது சற்று சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
அம்மாவாக நடித்தவர்களும், நண்பர்களாக நடித்தவர்களும் உட்பட அனைத்து நடிகர்களும் மிக நேர்த்தியான நடிப்பின் மூலம் படத்திற்கு பெரும் பலம் சேர்த்துள்ளனர்.
இப்படத்தின் ஆன்மா என்றால் அது நிச்சயமாக இசை தான். பின்னணி இசையிலும், பாடல்களிலும் அவர் ஒரு இசை யாகமே நடத்தி இருக்கிறார். கதையின் உணர்வுகளை புரிந்து அதற்கேற்ற இசையை கொடுத்து, ஒவ்வொரு காட்சியையும் மேலும் உயிர்ப்பித்திருக்கிறார். பல பாடல்கள் திரையரங்கத்தை விட்டு வெளியே வந்த பிறகும் மனதில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.
ஒளிப்பதிவாளர் ஒவ்வொரு காட்சியையும் கவிதையாக மாற்றியிருக்கிறார். சென்னை நகரத்தின் பரபரப்பும், கதாபாத்திரங்களின் தனிமையும், காதலின் மென்மையும் அவரது கேமராவில் அழகாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இயக்குநரின் எண்ணங்களை காட்சியாக மாற்றும் திறமையான ஒளிப்பதிவாளராக மீண்டும் தன்னை நிரூபித்திருக்கிறார்.
மேலும், இந்தப் படத்தை மற்றும் இணைந்து தயாரித்திருப்பது படத்திற்கு கூடுதல் மதிப்பை சேர்க்கிறது. தரமான கதைகளுக்கு அவர்கள் தொடர்ந்து அளித்து வரும் ஆதரவின் இன்னொரு சிறந்த உதாரணம் இது.
மொத்தத்தில் “29” — காதலின் கவிதை, வாழ்க்கையின் யதார்த்தம், 29 வயது இளைஞர்களின் மனக்குரல். உணர்வுகளை உண்மையாக நேசிப்பவர்கள் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய தரமான தமிழ் திரைப்படம்.