மௌனமே மொழியாக மாறும் தருணம் – ‘காந்தி டாக்ஸ்’
இன்றைய சினிமா உலகம் அதிக சத்தம், அதிக உரையாடல், அதிக விளக்கம் என ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், மௌனத்தை தன் ஆயுதமாக எடுத்துக் கொண்டு திரையரங்குக்குள் நுழைகிறது ‘காந்தி டாக்ஸ்’. வார்த்தைகள் இல்லாமலேயே மனித வாழ்க்கையின் வலியை, நம்பிக்கையை, நேர்மையை பேச முயலும் அபூர்வமான முயற்சி இது.
இயக்குநர் கிஷோர் பாண்டுரங் பெலேகர், கதை சொல்லும் வழக்கமான பாதையை விட்டு விலகி, பார்வையாளரை கவனிக்கச் செய்யும் ஒரு சினிமா மொழியைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார். இதனால் படம் சில இடங்களில் மெதுவாக நகர்ந்தாலும், அதன் மைய உணர்வு விலகவில்லை.
வேலை இழந்த, வாழ்க்கையின் கடைசி எல்லையில் நிற்கும் மகாதேவ் (விஜய் சேதுபதி) மற்றும் தன் செல்வச் சாம்ராஜ்யம் சரிவைக் காணும் தொழிலதிபர் போஸ்மேன் (அரவிந்த் சாமி) – இருவரும் வெவ்வேறு உலகங்களில் இருந்தாலும், ஒரே இடத்தில் அவர்களின் தோல்விகள் சந்திக்கின்றன. அந்த சந்திப்பு உரையாடலால் அல்ல; மௌனத்தின் வழியாக உருவாகிறது என்பதே இப்படத்தின் பலம்.
விஜய் சேதுபதி – மௌனத்தின் நடிப்பாளன்
விஜய் சேதுபதி இந்தப் படத்தில் பேசுவதில்லை. ஆனால், அவரது கண்கள், உடல் மொழி, சிறு அசைவுகள்—அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு முழுமையான உரையாடலை உருவாக்குகின்றன. உணவில்லா வீட்டில் வாழும் ஒரு மனிதனின் அவலம், தாய்க்கான அக்கறை, நாளைய பயம்—இவை அனைத்தும் அவர் முகத்தில் தெளிவாகப் பதிகின்றன.
அரவிந்த் சாமி, வெளிப்படையில் அமைதியானவர். உள்ளுக்குள் எரியும் ஒரு மனிதனாக நிதானமான நடிப்பை வழங்குகிறார். இவர்களிருவரும் முதன்முறையாக எதிர்கொள்ளும் காட்சி, படத்தின் முக்கிய தருணமாக அமைந்துள்ளது.
அதிதி ராவ் ஹைதரி – இருளில் ஒளி
படத்தின் இருண்ட சூழலுக்கு இடையே, அதிதி ராவ் ஹைதரியின் வருகை ஒரு நிம்மதியான மூச்சாக இருக்கிறது. பால்கனியில் நடைபெறும் அவர்களது மௌனமான காதல் காட்சிகள், வார்த்தைகளில்லாமலேயே மனித உறவின் வெப்பத்தை உணரச் செய்கின்றன.
மும்பை – ஒரு கதாபாத்திரம்
ஒளிப்பதிவாளர் கரண் பி. ராவத், மும்பையை வெறும் பின்னணியாக காட்டவில்லை. சாவடிகள், தெருக்கள், அங்குள்ள மனிதர்கள்—அனைத்தும் படத்தின் கதாபாத்திரங்களாகவே மாறுகின்றன. நகரத்தின் அழகும், கொடூரமும் ஒரே நேரத்தில் பதிவாகின்றன.
A.R. ரஹ்மானின் பின்னணி இசை – மௌனத்தின் குரல்
உரையாடல்களே இல்லாத படத்தில், பின்னணி இசையின் பங்கு மிக முக்கியம். A.R. ரஹ்மான், இந்தப் படத்தில் இசையை உரையாடலாக மாற்றியுள்ளார். காட்சிகளின் உணர்வுகளை மென்மையாக தூக்கிச் செல்லும் இசை, கதையின் அடிநாதமாக செயல்படுகிறது.
மதிப்பீடு
‘காந்தி டாக்ஸ்’ அனைவருக்கும் பிடிக்கும் வகை படம் அல்ல. வேகமான திரைக்கதை, விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் எதிர்பார்க்கும் பார்வையாளர்களுக்கு இது சவாலாக இருக்கலாம். ஆனால் சினிமாவை ஒரு அனுபவமாக, ஒரு உணர்வாக பார்க்க விரும்புபவர்களுக்கு, இது ஒரு தனித்துவமான முயற்சி.
மௌனத்தின் வழியாக மனிதத்துவத்தை பேசும் நேர்மையான சினிமா.