மார்க் – வேகம் தான் மொழி, ஆவேசம் தான் சட்டம்
சினிமாவை அமைதியாக உட்கார்ந்து ரசிக்க நினைப்பவர்களுக்கு அல்ல மார்க்.
இது முதல் காட்சியிலிருந்தே பார்வையாளரை பிடித்து இழுத்து, “இங்கே சிந்திக்க நேரமில்லை, ஓடணும்” என்று கட்டளை போடும் படம்.
உடல்கள், ரத்தம், குழப்பம் – எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல் படம் தொடங்குகிறது. இங்குதான் இயக்குநர் விஜய் கார்த்திகேயா ஒரு விஷயத்தை தெளிவாகச் சொல்கிறார்:
இந்த உலகத்தில் சட்டம் காகிதத்தில் தான் இருக்கிறது; நடைமுறையில் இயங்குவது வன்முறையும் உள்ளுணர்வும்.
படத்தின் ஆரம்பத்திலே நடக்கும் கொலை ரவுடித்தனங்களை நடத்தும் கொடூர சம்பவங்களின் மையமாக நிற்பவன் பட்ரா (நவீன் சந்திரா). அவன் ஒரு வில்லன் அல்ல; வெடிக்கத் தயாராக இருக்கும் ஒரு மனிதன். தம்பி ருத்ராவின் (விக்ராந்த்) எதிர்ப்பும், குடும்ப அவமானமும் அவனின் வன்முறைக்கு தீப்பொறியாக மாறுகிறது. இங்கு வில்லத்தனம் திட்டமிட்ட குற்றமாக அல்ல, கட்டுப்பாடின்றி வெளியேறும் கோபமாக சித்தரிக்கப்படுகிறது.
எண்ட்ரி என்றால் இப்படித்தான்!
மார்க் என்கிற அஜய் மார்கண்டேயா (சுதீப்) நுழையும் தருணமே படம் தன் கியரை மாற்றுகிறது.
அறிமுக பாடலுடன் வரும் அந்த எண்ட்ரி – சுதீப்பின் ரசிகர்களுக்கான விசில் விருந்து.
மார்க் ஒரு போலீஸ் அதிகாரி தான்.
ஆனால் இவர் கோப்பு பார்த்து கேள்வி கேட்கும் வகை அல்ல.
அவர் வந்த இடத்தில் விதிகள் தானாக பின்வாங்கும்.
பணிநீக்கம், சஸ்பென்ஷன் – இவையெல்லாம் வசனங்களில் மட்டுமே.
நடைமுறையில் மார்க் தான் சட்டம்.
விசாரணை இல்லை… வேட்டை தான்
மார்க் விசாரிப்பதில்லை; துரத்துகிறான்.
அவன் உணர்கிறான்.
சந்தை, கல்யாண மண்டபம், மருத்துவமனை, அணை – இடங்கள் மாறினாலும் வேகம் குறையவில்லை.
Max படம் ஒரு இடத்தில் அடக்கப்பட்ட த்ரில்லராக இருந்தால்,
மார்க் ஒரு ரோட்-ரன்னர் போல இடம் இடமாக பாய்கிறது.
உணர்ச்சி – ஆனால் அளவோடு
மார்க் தாய்க்கு நடக்கும் தாக்குதல்,
சிறுமி கடத்தல் – இவை எல்லாம் கதைக்கு எமோஷன் சேர்க்கும் சம்பவங்கள்.
ஆனால் படம் இங்கே அழ வைக்க முயலவில்லை.
“18 மணி நேரத்தில் 18 குழந்தைகள்” என்ற இலக்கு, உணர்ச்சியை பதற்றமாக மாற்றுகிறது.
இது குடும்ப சோகமல்ல;
இது நேரத்தோடு நடக்கும் போட்டி.
அரசியல் – பின்னணியில் ஓடும் விஷம்
மருத்துவமனையில் இருக்கும் முதல்வர் கொலை,
அவரது மகன் ஆதிகேஷவலு (ஷைன் டாம் சாக்கோ) –
அரசியலை படம் முன்னணி கதையாக மாற்றவில்லை.
ஆனால் “அதிகாரம் குழப்பத்தை விரும்பும்” என்பதை அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறது.
மார்க் அரசியலுக்கு தலை வணங்குவதில்லை.
அதுவே அவனை அமைப்புக்குள் இருக்கும் வெளிப்பட்ட மனிதனாக மாற்றுகிறது.
சுதீப் – படம் முழுக்க அவரே
மார்க் முழுக்க சுதீப்பின் படம்.
உடல்மொழி, அமைதி, பார்வை – எதிலும் அதிகப்படியாக விளையாடவில்லை.
Max படத்திலிருந்த இருண்ட தோற்றம் இங்கே தொடர்கிறது.
படத்தில் உள்ள பாடல்கள் கதையை தடம்மாற்றவில்லை.
இது ஒரு ஆக்ஷன் த்ரில்லர் என்பதில் படம் ஒருபோதும் குழம்பவில்லை.
துணை நடிகர்கள் – சரியான அளவில்
நவீன் சந்திரா ஆபத்தான வில்லனாக அச்சுறுத்துகிறார்.
ஷைன் டாம் சாக்கோ அளவோடு நடித்திருக்கிறார்.
யோகி பாபு – வழக்கமான காமெடியில் பின்னி இருக்கிறார். சற்றே வித்தியாசமான ரோல்
மற்ற நடிகர்களும் கதையின் உலகத்தை நிரப்பும் வேலை செய்திருக்கிறார்கள்.
டெக்னிக்கல் பலம்
ஒளிப்பதிவு: குழப்பத்தையும் தெளிவாக காட்டுகிறது
கலை இயக்கம்: ரியல், அழகுபடுத்தாத உலகம்
பின்னணி இசை: வேகத்தை ஒரு நிமிஷம் கூட விடவில்லை
‘காளி’ பாடல்: கதைக்கு ஒரு ஆன்மிக அதிர்வு
முடிவாக…
மார்க் ஒரு ஆழமான தத்துவ படம் அல்ல.
இது கேள்விகள் கேட்க வைக்காது.
பதில் சொல்லி தாக்கும்.
வேகம், ஆவேசம், கொண்ட ஆக்சன் படம் இதுதான் படத்தின் அடையாளம்.
அமைதியாக சிந்திக்க விரும்புபவர்களுக்கு அல்ல.
ஆனால் சீட்டின் நுனியில் அமர்ந்து,
ஒவ்வொரு காட்சியிலும் துடிக்க தயாராக இருப்பவர்களுக்கு –
மார்க் சரியான ஆக்ஷன் த்ரில்லர்.