சாவி திரைவிமர்சனம்
சாவு வீடு என்ற தலைப்பில் இருந்த திரைப்படத்திற்கு சாவி என்று பெயர் மாற்றம் செய்து வெளிவந்திருக்கும் திரைப்படம்.
நாயகன் உதய தீப் தனது தந்தையின் மரணத்திற்குக் காரணம் தனது இரண்டு மாமன்களே என்று நம்பி கோபத்தில் கிடக்கிறார். ஆனால் அதே நேரத்தில் மாமன் மகளை காதலிப்பதும் கதை நகர்வுக்கு சற்று ‘சோப்’ ஃபீல் தருகிறது. இந்த குடும்பக் கசப்புகளுக்கிடையில், மாமன்களில் ஒருவர் திடீர் விபத்தில் இறந்து விடுகிறார். துக்க வீட்டில் எல்லோரும் சோர்வில் தூங்கிக் கிடந்தபோது, பிணம் காணாமல் போவது கதைத் திருப்பமாக வருகிறதே தவிர, அதற்கான கட்டமைப்பு மிகச் சாதாரணமாகவே தெரிகிறது.
காணாமல் போன பிணத்தை கண்டுபிடிக்க போலீஸ் களம் இறங்கும் தருணத்தில் கதை சுவாரஸ்யம் பெறுமோ என்ற நம்பிக்கை உருவாகும். ஆனால் அடுத்தே மற்றொரு மாமனும் இறந்து விடுவது, இதை ‘பிளாக் காமெடி’ என வகைப்படுத்துவதற்குக் கூர்மையான எழுதுகோல் தேவை என்பதை நினைவூட்டுகிறது. அது இங்கே பெரும்பாலும் குறைய தான் செய்கிறது.
‘சாவு வீடு’ என்ற தலைப்பை ‘சாவீ’ என சுருக்கி மாற்றியிருக்கிறார்கள். ஆனால் புதிய தலைப்பு–கதை–பொருள் மூன்றுக்கும் சரியான இணைப்பே இல்லாத நிலையே படமெங்கும் நீள்கிறது. இயக்குநர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்ற கேள்வி இடைப்பட்ட பகுதிகளில் அதிகமாகத் தோன்றுகிறது. இறுதியில் ஒரு மெசேஜ் கொடுக்க முயற்சி இருப்பது புரிந்தாலும், அதற்கான அமைப்பு பல இடங்களில் சாதாரணமாகிவிடுகிறது.
உதய தீப் தனது வயதுக்கு மீறிய கதாபாத்திரத்தை தன்னால் இயன்றவரை சிரமமில்லாமல் ஏற்றுள்ளார். ஆனால் கதை அவருக்கு அதிகம் உதவவில்லை.
போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டராக ஆதேஷ் பாலா சில காட்சிகளில் சிரிக்க வைக்கிறார், ஆனால் அவருடைய ‘அடித்து விசாரிக்கும்’ லூட்டிகள் அதிகமாய் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது.
யாசர், மாஸ்டர் விஜய், கவிதா சுரேஷ், பிரேம் கே. சேஷாத்ரி உள்ளிட்டோரின் நடிப்பு கதாபாத்திரங்களுக்கு ஏற்றதாக இருந்தாலும், இவர்களை பயன்படுத்திய விதம் திரைக்கதையில் மிகப்பெரிய பலமாக மாறவில்லை.
இசையமைப்பாளர்கள் சரண் ராகவன், விஜே ரகுராம் இருவரது பின்னணி இசை சராசரி மட்டத்தில் உள்ளது. காட்சிகளை தாங்கும் விதமாக BGM பயன்படுத்தியிருக்கலாம்; ஆனால் இது கூட திரைப்படத்தின் பலவீனமான எழுத்தைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை.
ஒளிப்பதிவாளர் பூபதி வெங்கடாச்சலம் குறைந்த வெளிச்சத்தை அதிகமாக பயன்படுத்தியிருப்பது சில ஷாட்களில் ‘மூட்’ கொடுத்தாலும், சில இடங்களில் காட்சிகள் மங்கலாகி விடுகிறது.
படத் தொகுப்பு – சுந்தர் S, ராகேஷ் லெனின் – வேகத்தை காப்பாற்ற முயற்சி இருந்தாலும், திரைக்கதை தடைபடும் இடங்களில் அவர்களால் செய்ய முடிந்தது வரம்பே.
ஆண்டனி அஜித் ஒரு சிறிய சம்பவத்தை வைத்து பிளாக் காமெடி–சஸ்பென்ஸ் திரில்லர் பாணியில் எழுத முயற்சி செய்தது நல்லது. ஆனால் பல இடங்களில் அந்த முயற்சி முழுமையாகப் பயன் அளிக்கவில்லை.
‘காணாமல் போன பிணம் கிடைத்ததா இல்லையா?’ என்ற ஒரே வரியில் நம்பிக்கையைக் கட்டிய இயக்குநர், அதனைக் கொண்டு சமூகப் பிரச்னையான போதை கலாச்சாரத்தை சொல்லியிருப்பதும் நல்ல நோக்கம். ஆனால் அதை எடுத்துச் சென்ற விதம் இன்னும் கூர்மையாக இருக்க வேண்டியிருந்தது.
மொத்தத்தில், ‘சாவீ’ – பெரிய கதை சொல்ல வந்தாலும், சொல்லும் முறையில் பல இடங்களில் உயிர் குறைவு.
ரேட்டிங்: 2/5