‘யெல்லோ’ – உணர்வுகளால் ஓடிய அழகான பயணம்
‘யெல்லோ’ திரைப்படம், ஒரு மிடில் கிளாஸ் பெண்ணின் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களையும், அவளை வடிவமைக்கும் உணர்ச்சி நேரங்களையும் பேசும் படைப்பாகத் திகழ்கிறது. நாயகி பூர்ணிமா ரவி, நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். உயர் படிப்புக்காக காதலருடன் வெளிநாடு செல்ல வேண்டும் என்பது அவரது கனவு. ஆனால் தந்தைக்கு திடீரென பக்கவாதம் ஏற்பட, குடும்பச் சூழ்நிலையால் வேலைக்கு செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் உருவாகிறது. இதனால் காதல் பாதையில் சிக்கல்கள் தோன்ற, அது முற்றிலும் கைவிடப்பட்டுத் தான் விடுகிறது.
வேலை, குடும்பப் பொறுப்புகள் என்று மனநிறைவு இன்றி தொடரும் வாழ்வில் இருந்து சற்றே தப்பிக்க, சிறு வயது நண்பர்களைத் தேடும் நோக்கில் கேரளா பயணம் மேற்கொள்கிறார் நாயகி. அங்கேதான் ஹீரோவைப் சந்திக்கிறார். அவருக்கும் தனிப்பட்ட ஒரு பின்னணி இடம்பெறுகிறது. நாயகியின் தேடலுக்கு துணை நிற்கும் ஹீரோவுடன் சேர்ந்து, அவர் நண்பர்களைக் கண்டுபிடித்தாரா? இந்தப் பயணம் இருவரது வாழ்க்கையிலும் என்னவெல்லாம் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது? — என்பதே ‘யெல்லோ’வின் மையக் கருத்தாகும்.
நடிப்பு:
பூர்ணிமா ரவி, தனது கதாபாத்திரத்தை ஆழமாக உணர்ந்து, ஒரு மிடில் கிளாஸ் பெண்ணின் குழப்பங்களையும், மன அழுத்தத்தையும், வீக்கம் நிறைந்த மனநிலையையும் மிகவும் நுணுக்கமாக பதிவு செய்துள்ளார். இந்தப் படம், அவருக்கு புதிய அடையாளத்தைத் தரக்கூடியதாக இருக்கும்.
வைபவ் முருகேசன், தனது இயல்பான எரிசக்தியும், நேர்மறையான திரை நிழலும் மூலம் படத்திற்கு பலம் சேர்த்துள்ளார். தொடக்கத்தில் ஒரு விதமாக தோன்றும் அவரது கேரக்டர், பின்னர் புதிய வடிவத்தில் வெளிப்படுவது பார்வையாளர்களை ஈர்க்கிறது.
நமிதா கிருஷ்ணமூர்த்தி, டெல்லி கணேஷ், பிரபு சாலமன் உள்ளிட்ட அனைத்து நடிகர்களும் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை நன்கு செய்திருக்கிறார்கள். போன் வழியாகச் செல்லும் நட்புக் குரலும் நினைவில் நிற்கும்.
தொழில்நுட்பம்:
ஒளிப்பதிவாளர் அபி ஆத்விக், படத்தின் மற்றொரு முக்கிய ஹீரோ எனச் சொல்லலாம். ‘ஃபீல்–குட்’ படமாக உருவான ‘யெல்லோ’வின் ஒவ்வொரு காட்சியும் அவரது கேமராவால் மேலும் அழகுபடுத்தப்பட்டுள்ளது.
ஆனந்த் காசிநாத்தின் பின்னணி இசை படத்தின் உணர்வுகளை நன்கு தாங்குகிறது. கிளிப்பி கிறிஸின் பாடல்கள் சராசரியாக இருந்தாலும், படத்தின் ஓட்டத்துக்கு ஏற்றே அமைகின்றன.
“உன்னை வீக் ஆக்குற பவரை இன்னொருத்தருக்கு கொடுக்காதே”,
“ஒரு நேரத்தில் வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்த்தால், நாமே எங்க வாழ்க்கையில் இல்லாத மாதிரி இருக்கும்… So find yourself”
போன்ற வசனங்கள் சிறப்பாக மனதில் நிற்கிறது.
இரண்டாம் பாதியில் நாயகியின் பயணத்திற்கான உந்துதலை இன்னும் சிறிதளவு வலுப்படுத்தியிருக்கலாம். சில குறைகள் காணப்பட்டாலும், மொத்தத்தில் தமிழ் சினிமாவுக்கு ஒரு மிதமான மலையாளத் தொனி கொண்ட அழகான அனுபவத்தை இயக்குனர் ஹரி மகாதேவன் வழங்கியுள்ளார்.
சிக்கல்களைப் பார்த்து நின்றுவிடாமல் கடந்து செல்ல வேண்டும், தன்னை வென்றாலே வாழ்க்கையை வெல்ல முடியும் என்ற கருத்தை சீர்மையான திரைக்கதையால் சொல்லி, இயக்குநர் ‘யெல்லோ’வில் நல்ல மதிப்பெண் பெற்றுள்ளார்.
மொத்தத்தில் — ‘யெல்லோ’, மனதை மெதுவாகத் தொட்டுச் செல்லும் வர்ணஜாலம்.