‘யார்ரா அந்த பையன் நான் தான் அந்த பையன்’ – விமர்சனம் (
தமிழ் சினிமாவில் சில படங்கள் கதைக்காக பேசப்படும். சில படங்கள் தொழில்நுட்ப தரத்துக்காக பேசப்படும். ஆனால் சில படங்கள் மட்டும் ஏன் இப்படிச் செய்யப்பட்டது என்ற கேள்வியையே பார்வையாளர்களிடம் எழுப்பும். அந்த வகையில் துரதிர்ஷ்டவசமாக சேர்ந்து விடுகிறது ‘யார்ரா அந்த பையன் நான் தான் அந்த பையன்’ திரைப்படம்.
இயக்குநரும் நாயகனுமான பால்ராஜ் கதை மையமாக வைத்திருப்பது மிகவும் வினோதமான ஒரு கருத்து. 12 குழந்தைகள் வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் இருக்கும் ஒருவன், பின்னர் அதை 6 குழந்தைகளாக குறைத்துக் கொண்டு திருமணம் செய்வது என்ற கோணத்தில் கதை தொடங்குகிறது. ஆரம்பத்தில் சற்று வித்தியாசமான யோசனை போல தோன்றினாலும், திரைக்கதையில் அதற்கான உறுதியான கட்டமைப்பு இல்லாததால் அது ஒரு சீரிய கதையாக வளர முடியாமல் போகிறது.
நாயகி காயத்ரி ரெமா திருமணத்திற்கு பிறகு ஒரு குழந்தை போதும் என்று முடிவு செய்கிறார். இதனால் கணவன்-மனைவி இடையே உருவாகும் கருத்து வேறுபாடு கதைக்கு ஒரு வலுவான டிராமாவை உருவாக்கியிருக்கலாம். ஆனால் அந்த உணர்ச்சி மோதலை ஆழமாக கையாளாமல், மேல் மேல் போக்கில் மட்டுமே படம் நகர்கிறது.
இதற்கிடையில் சுவேதா ஸ்ரீ நடித்துள்ள கதாபாத்திரம் கதைக்குள் வரும் விதமும், அதன் பின்னர் உருவாகும் கள்ளக்காதல் கோணமும் மிகச் செயற்கையாக தோன்றுகிறது. குடும்ப உறவுகள், மனித மனநிலைகள் போன்ற நுட்பமான விஷயங்களை பேச வேண்டிய இடத்தில், படம் எளிதான சர்ச்சைத் திசையிலேயே சென்று விடுகிறது. இதனால் கதையின் நம்பகத்தன்மை பல இடங்களில் கேள்விக்குறியாகிறது.
நடிப்பைப் பொறுத்தவரை, பால்ராஜ் தனது கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக வெளிப்படுத்த முயற்சி செய்திருக்கிறார். ஆனால் கதாபாத்திரத்தின் வடிவமைப்பே பலவீனமாக இருப்பதால் அவரது முயற்சி முழுமையாக பலன் அளிக்கவில்லை. காயத்ரி ரெமா, சுவேதா ஸ்ரீ ஆகியோர் சில காட்சிகளில் உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தினாலும், அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட காட்சிகள் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. ரவி மரியா, அம்பானி சங்கர், பசங்க சிவகுமார் போன்ற அனுபவமுள்ள நடிகர்களும் திரைக்கதையின் குறைகளால் பெரிதாக வெளிப்பட முடியாமல் போகிறார்கள்.
விஜய் பிரபு அமைத்துள்ள இசை சில இடங்களில் ஓரளவு கேட்கும்படியாக இருந்தாலும், பாடல்கள் அல்லது பின்னணி இசை படத்திற்கு பெரிய பலமாக மாறவில்லை. தொழில்நுட்ப அம்சங்களிலும் படம் மிகச் சாதாரண நிலையைத் தாண்ட முடியாமல் தவிக்கிறது.
மொத்தத்தில் பார்க்கும்போது, குடும்ப உறவுகள் மற்றும் மனித ஆசைகள் போன்ற ஒரு முக்கியமான கருவை எடுத்துக்கொண்ட இந்த படம், அதை சீரியமாகவும் நம்பகமாகவும் சொல்லும் வாய்ப்பை இழந்துவிட்டது. வித்தியாசமான கருத்து மட்டும் ஒரு படத்தை காப்பாற்ற முடியாது; அதற்கு வலுவான திரைக்கதை, நம்பகமான கதாபாத்திரங்கள், உணர்ச்சியைத் தொடும் காட்சிகள் அவசியம் என்பதை இந்த படம் மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது.
தீர்ப்பு:
வித்தியாசமான கருவை எடுத்துக்கொண்டாலும், அதை தாக்கம் உள்ள திரைப்படமாக மாற்ற முடியாமல் போன முயற்சி — ‘யார்ரா அந்த பையன் நான் தான் அந்த பையன்’.