ரெட்ட தலை ஒரு படம் அல்ல; அது ஒரு தவறவிட்ட வாய்ப்பின் முழு தொகுப்பு.
அருண் விஜய் போன்ற ஒரு ஆக்ஷன் நடிகரை வைத்து, இரட்டை வேடம், அடையாள மாற்றம், பணம்–அதிகாரம்–பசிக்குரல் போன்ற விஷயங்களை மையமாக வைத்து ஒரு த்ரில்லர் எடுக்கிறேன் என்றால், அதற்கு முதலில் தேவைப்படுவது ஒரு உறுதியான திரைக்கதை. ரெட்ட தலையில் அது இல்லை. இருந்தது எல்லாம் — “சீனு முடிஞ்சா போதும்” என்ற அலட்சியம்.
காளி அனாதையாக வளர்ந்தான், பசி பட்டான், தெருவில் வாழ்ந்தான் என்று சொல்வதோடு படம் நிறுத்திக் கொள்கிறது. அந்த வலி எங்கும் தெரியவில்லை. அவன் வாழ்க்கை அவனை எதற்காக இப்படிப்பட்ட முடிவுகளுக்கு தள்ளுகிறது என்பதை படம் விளக்கவே இல்லை. அதேபோல் அன்த்ரே. “பணம் இல்லாத வாழ்க்கை வேண்டாம்” என்பதற்காக கொலை திட்டம் போடும் அளவுக்கு அவள் மனம் எப்படி கெட்டுப் போனது? அந்தப் பயணம் எங்கே? ஒன்றுமே இல்லை.
அதனால்தான் அன்த்ரே ஒரு பாதிக்கப்பட்ட பெண் போல இல்லாமல், ஒரு சுயநல காமெடி கதாபாத்திரம் போல தெரிகிறாள். திரைக்கதை அவளுக்குச் சற்று கூட மனிதநேயம் கொடுக்கவில்லை. அவள் சொல்வதை காளி கேட்பதற்கான நியாயமும் இல்லை. ஆனாலும் கதை நகர வேண்டுமென்பதற்காக, அவன் கேட்கிறான். இதுதான் ரெட்ட தலையின் மையப் பிரச்சனை — கதாபாத்திரங்கள் முடிவெடுக்கவில்லை; திரைக்கதை அவர்களை இழுத்துச் செல்கிறது.
இரண்டு புத்திசாலி, ஆபத்தான உலகத்தில் வாழும் ஆண்கள் — ஒருவரையொருவர் பின்னணி கூட சரிபார்க்காமல் நம்புகிறார்கள். எதிரிகள் எப்போதும் சரியான இடத்தில் சரியான நேரத்தில் வந்து விடுகிறார்கள்.
கத்திக்குத்து பட்டவன் அடுத்த காட்சியில் நடந்து வருகிறான். குண்டுகள் தீரவே தீராது. இதெல்லாம் இன்று 2025-ல் ஒரு சீரியஸ் த்ரில்லரில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அலட்சியம்.
வில்லன்கள் காகித மனிதர்கள். கோபம், பழி, ஆபத்து — எதுவுமே உணர்த்தப்படவில்லை. கிளைமாக்ஸ் குழப்பம். முடிந்ததா, முடியலையா என்று தெரியாத ஒரு “ஓபன் எண்ட்” — அது ஆழமா இல்ல சோம்பேறித்தனமா என்பதே சந்தேகம்.
ஆக்ஷன் காட்சிகளில் பெரும்பாலானவை சத்தம் மட்டும். ஒரு நதிக்கரைக் கைப்போர் மட்டும் உண்மையில் உழைப்பு தெரிந்த காட்சி. அதைத்தவிர, எல்லாமே வீடியோ கேம் லாஜிக். தலையை குறிவைக்கத் தெரியாத வில்லன்கள்.
உபேந்திராவின் பின்னணி கதை கொஞ்சம் நம்பிக்கை தருகிறது. ஆனால் அதையும் தேவையில்லாத AI காட்சிகள் கெடுத்து விடுகின்றன. உண்மையான உணர்ச்சியை உருவாக்க வேண்டிய இடத்தில், செயற்கை காட்சிகள் வைத்தால் அது பார்வையாளனை இன்னும் தள்ளி வைக்கும்.
மொத்தத்தில் ரெட்ட தலை ஒரு மோசமான படம் இல்லை. ஆனால் ஒரு நல்ல படம் ஆக வேண்டிய எல்லா வாய்ப்புகளையும் வீணடித்த படம். அருண் விஜயின் உடல் உழைப்பும், சாம் CS-ன் இசையும் இல்லையென்றால், இது இன்னும் பெரிய தோல்வியாக இருந்திருக்கும்.
இது ஒரு தோல்வி அல்ல.
இது ஒரு எச்சரிக்கை —
“திரைக்கதை இல்லாமல் ஆக்ஷன் மட்டும் போதாது” என்பதற்கான.