மேட் இன் கொரியா – திரைவிமர்சனம்
ஒரு மனிதரின் கனவு அவரை எவ்வளவு தூரம் கொண்டு செல்லும்? அந்த பயணத்தில் சந்திக்கும் மனிதர்கள், அனுபவங்கள், ஏமாற்றங்கள், உறவுகள் – இவை அனைத்தும் வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றுகின்றன? இந்த கேள்விகளுக்கு பதிலாக உருவாகியிருக்கும் படம் தான் “மேட் இன் கொரியா”.
ஊட்டியில் பெற்றோருடன் வாழும் ஒரு சாதாரண பெண்ணாக கதாநாயகி பிரியங்கா மோகன் அறிமுகமாகிறார். ஆனால் சாதாரண வாழ்க்கையில் இருந்தாலும், அவரது மனதில் பெரிய கனவு ஒன்று இருக்கிறது – ஒருநாள் கொரியா சென்று வாழ வேண்டும் என்பதுதான் அது. அந்த கனவை நனவாக்க வேண்டும் என்ற ஆவலோடு வாழும் அவருக்கு காதலும் உருவாகிறது. ஆனால் அந்த காதலை பெற்றோர் ஏற்க மறுப்பதால், காதலனுடன் சேர்ந்து ஊரை விட்டு வெளியேறுகிறார்.
இருவரும் சேர்ந்து கொரியா செல்லலாம் என்ற நம்பிக்கையுடன் பயணத்தை தொடங்கும் நாயகி, அங்கே சென்றதும் ஒரு பெரிய ஏமாற்றத்தை எதிர்கொள்கிறார். காதலன் அவரது பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு மறைந்து விட, மொழி தெரியாத அந்நிய நாட்டில் தனியாக சிக்கிக் கொள்ளும் நிலை உருவாகிறது. அந்த சூழ்நிலையில் அவர் சந்திக்கும் மனிதர்கள், அனுபவங்கள் மற்றும் வாழ்க்கையை புதிதாக புரிந்து கொள்வதற்கான பயணம் தான் இந்த படத்தின் மையக்கரு.
“நித்தம் ஒரு வானம்” படத்தின் மூலம் கவனம் பெற்ற இயக்குநர் ரா. கார்த்திக், இந்த படத்தில் ஒரு பெண்ணின் தனிமையான வாழ்க்கைப் பயணத்தை உணர்ச்சியோடு சொல்ல முயன்றிருக்கிறார். ஒரு கனவைத் துரத்திச் செல்லும் பெண், அந்நிய நாட்டில் சந்திக்கும் மனிதர்களின் பாசம், நட்பு, உதவி போன்றவை மூலம் வாழ்க்கையை புதிய கோணத்தில் பார்க்கத் தொடங்கும் விதத்தை இயக்குநர் எளிமையாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ள பிரியங்கா மோகன் படத்தின் முழு பாரத்தையும் தன்னால் முடிந்தவரை தாங்கி நிற்கிறார். பாசம், குறும்பு, ஆசை, ஏமாற்றம், மன உறுதி என பல்வேறு உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பு இந்த கதாபாத்திரத்தில் உள்ளது. பெரும்பாலான இடங்களில் அவர் அந்த உணர்வுகளை நன்றாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். சில காட்சிகளில் மிகை நடிப்பு தோன்றினாலும், மொத்தத்தில் அவரது நடிப்பு திருப்தி அளிக்கிறது. குறிப்பாக கொரியாவில் அவர் சந்திக்கும் வயதான பெண்ணுடன் உருவாகும் உணர்ச்சி பிணைப்பு காட்சிகள் மனதை நெகிழ வைக்கின்றன.
காதலனாக வரும் ரிஷிகாந்த் மற்றும் ஜென்சன் திவாகர் உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்கான கதாபாத்திரங்களை இயல்பாக செய்து இருக்கிறார்கள். படத்தில் இடம்பெறும் கொரியன் நடிகர்களும் கதை சொல்லலை நம்பத்தகுந்ததாக மாற்ற உதவியுள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவாளர் பிரசன்ன குமார், ஊட்டி மற்றும் கொரியாவின் இயற்கை அழகுகளை அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். காட்சிகளின் அமைப்பு பார்வையாளர்களுக்கு கண்கொள்ளாக் காட்சியாக அமைகிறது. ஹசீம் அப்துல் வகாப் அமைத்துள்ள இசையில் பாடல்களும் பின்னணி இசையும் காட்சிகளின் உணர்ச்சியை மேலும் உயர்த்துகின்றன.
மொழி தெரியாத அந்நிய நாட்டில் தனியாக வாழ வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படும் ஒரு பெண்ணின் அனுபவங்களை, உணர்ச்சியும் நகைச்சுவையும் கலந்த முறையில் சொல்ல முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர். அதே நேரத்தில் பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை சுயமரியாதையுடன், சுதந்திரமாக தாங்களே தேர்வு செய்து வாழும் உரிமையை இந்த படம் வலியுறுத்துகிறது. மொழி வேறுபட்டாலும் மனித உணர்வுகள் எல்லோருக்கும் ஒன்றுதான் என்பதையும் படம் நம்மிடம் அழகாக உணர்த்துகிறது.
மொத்தத்தில், “மேட் இன் கொரியா” ஒரு பெரிய கமெர்ஷியல் படமாக இல்லாவிட்டாலும், ஒரு பெண்ணின் கனவும் வாழ்க்கைப் பயணமும் பற்றி உணர்ச்சியோடு பேசும் எளிய மனிதக் கதையாக நினைவில் நிற்கிறது.