‘பேட்டில்’ – கலை ஒரு ஆயுதமா? சினிமா ஒரு குரலா?
நடிகர்கள்: அர்ஜுன் பிரபாகரன், ஆராத்யா, முனீஷ்காந்த், சரவண சுப்பையா, சுப்ரமணியம் சிவா, சுருளி, காயத்திரி
இயக்கம்: நாராயணன். பி.ஏ
இசை: ஜீவா
தயாரிப்பு: எலீட் டாக்கீஸ் – கே. பாஸ்கரன்
இன்றைய சமுதாயத்தில் கலை வெறும் பொழுதுபோக்கு கருவி மட்டுமா? அல்லது அது ஒரு சக்திவாய்ந்த எதிர்ப்புக் குரலா? இந்த கேள்விக்கு பதில் தேடும் முயற்சியாகவே ‘பேட்டில்’ திரைப்படம் தன்னை முன்வைக்கிறது.
ராப் இசையில் உயரம் அடைய வேண்டும் என்ற கனவுடன் வாழும் இளைஞன் அர்ஜுன் பிரபாகரன். காதல், கனவு, சாதனை—இந்த மூன்றின் மையத்தில் அவன் பயணம் நகர்கிறது. அவனுடன் இணைந்து நிற்பவர் ஆசிரியையாக பணிபுரியும் ஆராத்யா. இவர்களின் காதல் ஒரு தனிப்பட்ட உறவாக மட்டும் இல்லாமல், சமூக அக்கறையுடன் கூடிய கூட்டணியாக மாறுகிறது.
படத்தின் முக்கிய திருப்பம் கல்வி துறையில் நடைபெறும் முறைகேடுகள். ஒரு பள்ளியில் மாணவர்களின் வாழ்க்கையே கேள்விக்குறியாகும் அளவிற்கு நடைபெறும் மோசடி, அதனால் ஏற்படும் துயரமான சம்பவம்—இவை கதையை சாதாரண காதல் கோட்டிலிருந்து சமூக அரசியல் நிலைக்கு கொண்டு செல்கிறது. இந்த அநீதியை எதிர்த்து குரல் கொடுக்க ராப் இசையை ஒரு ஆயுதமாக பயன்படுத்தும் முயற்சிதான் படத்தின் மையம்.
இயக்குநர் நாராயணன். பி.ஏ எடுத்துக் கொண்டுள்ள கரு மிகவும் பொருத்தமானதும் தைரியமானதும். குறிப்பாக “கல்வி வியாபாரம்” என்ற சமகால பிரச்சனையை நேராக தொடுகிறார். ஆசிரியர்களின் நிலை, மாணவர்களின் மனஅழுத்தம்—இவற்றை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வர முயற்சி பாராட்டத்தக்கது.
ஆனால், இந்த வலுவான கருத்து திரைக்கதையில் முழுமையாக உயிர் பெறவில்லை. கதை சொல்லும் விதத்தில் தேவையான ஈர்ப்பு குறைவாக இருப்பதால், பார்வையாளரை முழுமையாக ஈர்க்க முடியாமல் போகிறது.
நடிப்பில், அறிமுக நடிகர் அர்ஜுன் பிரபாகரன் கதாபாத்திரத்திற்கு பொருத்தமான தோற்றம் கொண்டிருந்தாலும், உணர்ச்சிகளின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துவதில் இன்னும் மேம்பாடு தேவைப்படுவது தெளிவாக தெரிகிறது. குறிப்பாக ராப் பாடல்களில் அவர் காட்ட வேண்டிய ஆற்றல், திரையில் குறைவாகவே உணரப்படுகிறது.
ஆராத்யா தனது கதாபாத்திரத்தை அமைதியாகவும் நம்பகமாகவும் ஏற்றுச் செல்கிறார். கதை நகர்வில் அவருடைய பங்கு முக்கியமானதாய் உணரப்படுகிறது. சுப்ரமணியம் சிவா தனது வில்லத்தனத்தில் பழக்கப்பட்ட உறுதியை மீண்டும் நிரூபிக்கிறார். முனீஷ்காந்த், சரவண சுப்பையா உள்ளிட்டோர் தங்கள் பங்குகளை குறையின்றி நிறைவேற்றியுள்ளனர்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக படம் எளிமையைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது. ஒளிப்பதிவில் இயல்புத்தன்மை இருந்தாலும், காட்சிகளில் பெரும் தாக்கம் இல்லை. மிக முக்கியமாக, ராப் இசையை மையமாகக் கொண்ட கதைக்கு இசை தான் முதுகெலும்பாக இருக்க வேண்டியது. ஆனால் ஜீவாவின் இசை அந்த எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யவில்லை. பாடல்களில் தனித்துவமும் தாக்கமும் குறைவாக இருப்பது படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனம்.
‘பேட்டில்’ ஒரு முழுமையான வணிக திரைப்படமாக வெற்றி பெறாதிருந்தாலும், அது சொல்ல முயலும் கருத்து கவனிக்கத்தக்கது. கலை மூலம் சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தலாம் என்ற நம்பிக்கையை படம் வலியுறுத்துகிறது.
மொத்தத்தில், ‘பேட்டில்’ – சினிமாவாக சற்றே தடுமாறினாலும், கருத்தாக ஒரு போராட்ட விதையை விதைக்கிறது.
மதிப்பீடு: 2 / 5