
DC திரைப்பட விமர்சனம்
மதிப்பீடு: 4.5/5
தமிழ் சினிமாவில் பழிவாங்கும் கதைகள் புதிதல்ல. ஆனால், அந்த பழக்கப்பட்ட கதைக்களத்திற்கே புதிய உயிர் ஊட்டி, திரைக்கதை அமைப்பு, தொழில்நுட்ப தரம், ஆக்ஷன் காட்சிகள் மற்றும் உணர்ச்சிகளை ஒருங்கிணைத்து ரசிகர்களுக்கு மறக்க முடியாத திரையரங்கு அனுபவமாக மாற்றியிருப்பது தான் “DC” திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய வெற்றி.
இயக்குநர் அருண் மாதேஸ்வரன், தனது முந்தைய படைப்புகளைப் போலவே இந்தப் படத்திலும் மண்ணின் மணம் வீசும் ரா திரைப்பட மொழியை பயன்படுத்தியுள்ளார். எந்தக் காட்சியும் செயற்கையாக தோன்றாமல், கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கைக்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்லும் விதத்தில் படம் நகர்கிறது. ஒரு சாதாரண பழிவாங்கும் கதையைக் கூட தரமான திரைப்பட அனுபவமாக மாற்ற முடியும் என்பதை அவர் மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்திருக்கிறார்.
நடிகராக அறிமுகமாகியுள்ள லோகேஷ் கனகராஜ், எந்தவித ஹீரோ பில்ட்அப்பும் இல்லாத இயல்பான கதாபாத்திரத்தில் ஆச்சரியப்படுத்தும் அளவிற்கு சிறப்பாக நடித்துள்ளார். ஒரு அறிமுக நடிகர் என்ற எண்ணமே தோன்றாத வகையில் அவரது உடல் மொழி, வசன உச்சரிப்பு, உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் விதம் அனைத்தும் கதாபாத்திரத்திற்கு உயிர் கொடுக்கின்றன. அவர் நடித்திருப்பதை விட அந்த கதாபாத்திரமாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார் என்று சொல்லலாம்.
வாமிகா கபி தனது கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான அழுத்தத்தையும் உணர்ச்சியையும் துல்லியமாக வெளிப்படுத்தி படத்தின் முக்கிய பலங்களில் ஒருவராக மாறியுள்ளார். அதேபோல் படத்தில் இடம்பெறும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் கதையின் ஓட்டத்தில் இயல்பாக கலந்து, எந்தக் கதாபாத்திரமும் தேவையற்றதாக தோன்றாத வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
படத்தின் முதல் பாதியில் குறுகிய நேரமே திரையில் தோன்றினாலும், சஞ்சனா தனது அசத்தலான நடிப்பால் ரசிகர்களின் மனதில் ஆழமாக பதிந்துவிடுகிறார். திரைக்காலம் குறைவாக இருந்தாலும், அவரது கதாபாத்திரத்தின் தாக்கம் படம் முழுவதும் நீடிக்கிறது. குறிப்பாக அவரது உடல்மொழி, முகபாவனைகள், வசனங்களை வெளிப்படுத்தும் விதம் ஆகியவை கதாபாத்திரத்திற்கு தனித்துவமான அடையாளத்தை உருவாக்குகின்றன. மேலும், அவரது ஸ்டைலிஷ் தோற்றம், கம்பீரமான திரைநடை மற்றும் சிகரெட் பிடிக்கும் விதம் உள்ளிட்ட ஒவ்வொரு சிறிய விஷயமும் கதாபாத்திரத்தின் கம்பீரத்தை இன்னும் உயர்த்தி, ரசிகர்களை வெகுவாக கவர்கிறது.
அதேபோல் நடிகராக அறிமுகமாகியுள்ள லோகேஷ் கனகராஜ், இயல்பான நடிப்பால் மட்டுமல்லாமல், தனது திரைநடையாலும் (Screen Presence) தனக்கென ஒரு தனி முத்திரையை பதித்திருக்கிறார். எந்தவித செயற்கையான ஹீரோயிசமும் இல்லாமல், மிகவும் இயல்பான கதாபாத்திரத்தில் அவர் வெளிப்படுத்திய தன்னம்பிக்கையும், ஒவ்வொரு காட்சியிலும் வெளிப்படும் அவரது ஸ்வாக்-மும் படத்திற்கு கூடுதல் பலமாக அமைந்துள்ளது. குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகளிலும் அமைதியான உணர்ச்சிகரமான தருணங்களிலும் அவரது திரை ஆளுமை பார்வையாளர்களை முழுமையாக ஈர்க்கிறது. நடிகராக தனது முதல் படத்திலேயே மிகுந்த நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும் அளவிற்கு லோகேஷ் கனகராஜ் சிறப்பான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளார்.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் என்றால் அது அனிருத் ரவிச்சந்தரின் பின்னணி இசை. குறிப்பாக முதல் பாதியில் ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் அவர் கொடுத்திருக்கும் இசை, திரையரங்கையே அதிர வைக்கும் அளவிற்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. பல இடங்களில் காட்சிகளை விட இசையே பார்வையாளர்களின் மனதில் நீண்ட நேரம் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும். ஒரு ஆக்ஷன் திரில்லருக்கு தேவையான வேகம், பதற்றம் மற்றும் உணர்ச்சி ஆகிய அனைத்தையும் அவரது பின்னணி இசை பல மடங்கு உயர்த்தியுள்ளது.
ஒளிப்பதிவும் இந்தப் படத்தின் மற்றொரு மிகப்பெரிய பலம். ஒவ்வொரு ஃபிரேமும் கதையின் உணர்வை பார்வையாளர்களுக்கு நேரடியாகக் கடத்துகிறது. இருள், வெளிச்சம், இயற்கைச் சூழல், வன்முறை காட்சிகள் என அனைத்தையும் நேர்த்தியாக பதிவு செய்திருக்கும் ஒளிப்பதிவு, இயக்குநரின் காட்சிப்படுத்தலுக்கு மிகப்பெரிய துணையாக அமைந்துள்ளது.
சண்டைக் காட்சிகள் வழக்கமான சினிமா பாணியில் இல்லாமல், இயல்பாகவும் கொடூரத்தின் தாக்கத்தை உணர வைக்கும் வகையிலும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. படத்தில் வன்முறையும் ரத்தக்கலறி காட்சிகளும் அதிகம் இருந்தாலும், அவை வெறும் அதிர்ச்சி மதிப்புக்காக சேர்க்கப்படவில்லை. கதையின் சூழ்நிலைக்கும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைக்கும் ஏற்ப அமைந்திருப்பதால் எங்கும் தேவையற்றதாக உணரப்படுவதில்லை.
காவல்துறை பாதுகாக்க வேண்டிய மக்களின் வாழ்க்கையையே சில அதிகாரங்கள் சீரழிக்கும் சூழலில், அந்த அநீதிக்கு எதிராக தேவதாஸ் மற்றும் அவரது குழு நடத்தும் பழிவாங்கும் போராட்டமே படத்தின் மையக்கரு. இந்தக் கதையை வெறும் ஆக்ஷன் படமாக மட்டுமே இல்லாமல், மனித உணர்வுகளும் சமூகக் கோபமும் கலந்த ஒரு வலிமையான திரைக்கதையாக மாற்றியிருப்பது பாராட்டத்தக்கது.
திரைக்கதை ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை எந்த இடத்திலும் சோர்வடையாமல் நகர்கிறது. ஆக்ஷன், உணர்ச்சி, பதற்றம், திருப்பங்கள் ஆகிய அனைத்தும் சரியான அளவில் கலந்து இருப்பதால் படம் முழுவதும் பார்வையாளர்களின் கவனத்தை தக்க வைத்திருக்கிறது.
தயாரிப்பு தரமும் மிக உயர்ந்த நிலையில் உள்ளது. காட்சியமைப்பு, கலை இயக்கம், எடிட்டிங், ஒலி வடிவமைப்பு, தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் என ஒவ்வொரு துறையிலும் தரமான வேலைப்பாடுகள் தெளிவாக தெரிகின்றன. இந்தத் திரைப்படம் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் தமிழ் சினிமாவின் தரத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு கொண்டு செல்லும் முயற்சியாக திகழ்கிறது.
அருண் மாதேஸ்வரன் ஒரு திறமையான இயக்குநர் மட்டுமல்ல, தனக்கென ஒரு தனித்துவமான திரைப்பட மொழியை உருவாக்கிய படைப்பாளி என்பதையும் இந்தப் படம் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது. கதையின் உணர்வை எங்கும் சமரசம் செய்யாமல், வணிக அம்சங்களையும் கலைநயத்தையும் சமநிலைப்படுத்தியிருப்பது அவரது இயக்கத்தின் சிறப்பு.
“DC” ஒரு சாதாரண ஆக்ஷன் திரைப்படம் அல்ல; தரமான திரைக்கதை, இயல்பான நடிப்பு, மிரட்டலான பின்னணி இசை, அசத்தலான ஒளிப்பதிவு, வலிமையான தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் ஆகிய அனைத்தும் இணைந்த முழுமையான திரையரங்கு அனுபவம்.
தீர்ப்பு:
தமிழ் சினிமாவிற்கு உலகத் தரத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ரா ஆக்ஷன் திரில்லராக “DC” திகழ்கிறது. பழிவாங்கும் கதைக்களம் என்றாலும், அதை எவ்வாறு சொல்ல வேண்டும் என்பதை இயக்குநர் அருண் மாதேஸ்வரன் தனது தனித்துவமான காட்சிப்படுத்தலால் நிரூபித்திருக்கிறார். லோகேஷ் கனகராஜின் நம்பகமான அறிமுக நடிப்பு, வாமிகா கபியின் சிறப்பான பங்களிப்பு, அனிருத்தின் வெறித்தனமான பின்னணி இசை, கண்கவர் ஒளிப்பதிவு, தரமான தயாரிப்பு ஆகிய அனைத்தும் இணைந்து படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளன.
சன் நெட்வொர்க் தயாரிப்பில் வெளியாகியுள்ள சிறந்த படங்களின் வரிசையில் “DC” நிச்சயமாக இடம்பிடிக்கும். ஆக்ஷன் திரில்லர் ரசிகர்கள் மட்டுமல்லாமல், தரமான திரைப்படங்களை விரும்பும் அனைத்து ரசிகர்களும் திரையரங்கில் கண்டிப்பாக அனுபவிக்க வேண்டிய படமாக இது அமைந்துள்ளது.
