கோந்தல் (GONDHAL) – மொழி வேறாக இருந்தாலும், உணர்வுகள் ஒன்றுதான்!

ஒரு மராத்தியத் திரைப்படம்… தமிழ் ரசிகர்களின் மனதுக்கு நெருக்கமான திரை அனுபவம்!

ஒரு திரைப்படம் எந்த மொழியில் உருவாக்கப்பட்டது என்பது முக்கியமல்ல; அது பார்வையாளர்களுக்குள் எந்த அளவுக்கு உணர்வுகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பதுதான் முக்கியம். அந்த வகையில், மராத்திய மொழியில் உருவாகியிருக்கும் கோந்தல் திரைப்படம், தமிழ் ரசிகர்களையும் வெகுவாகக் கவரக்கூடிய ஒரு தரமான படைப்பாக அமைந்திருக்கிறது என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை.

குறிப்பாக, ஒரு மராத்தியத் திரைப்படத்தைத் தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்து, டப்பிங் செய்யப்பட்ட படம் பார்க்கிறோம் என்ற உணர்வே ஏற்படாத அளவுக்கு மிக நேர்த்தியாகத் தமிழில் கொண்டு வந்திருப்பது பாராட்டுக்குரிய விஷயம். மொழியின் தன்மையும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளும், உரையாடல்களின் இயல்பும் எங்கும் சிதையாமல் பார்த்துக்கொண்ட டப்பிங் குழுவினரின் உழைப்பு உண்மையிலேயே பாராட்டப்பட வேண்டியது. அதேபோல், ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திற்கும் பொருத்தமான குரலை வழங்கி, அவர்களின் உணர்ச்சிகளைத் தங்களுடைய குரலின் வழியாகத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்திய டப்பிங் கலைஞர்களுக்கும் தனிப்பட்ட பாராட்டுகள்.

படத்தின் கதைக்களம் ஒரு கிராமத்தின் பின்னணியில், ஒரே இரவில் நடைபெறும் சம்பவங்களை மையமாகக் கொண்டு நகர்கிறது. கிராமத்து வாழ்க்கை, உறவுகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் முரண்பாடுகள், அதிகாரம், ஆணவம், காதல், ஆசை, வஞ்சகம் எனப் பல்வேறு உணர்வுகளை ஒரே கதைக்குள் இணைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் சந்தோஷ் தாவ்கர்.

குறிப்பாக, படத்தின் தொடக்கத்தில் சுமார் 25 நிமிடங்கள் ஒரே தொடர்ச்சியான காட்சியாகப் படமாக்கப்பட்டிருப்பது வியக்க வைக்கிறது. ஒரு காட்சியிலிருந்து மற்றொரு காட்சிக்குத் தாவாமல், கதாபாத்திரங்களுடன் பார்வையாளர்களையும் பயணிக்க வைக்கும் இந்த முயற்சி சாதாரணமானதல்ல. கதையின் பின்னணியையும், கிராமத்து மனிதர்களின் இயல்பையும், அவர்களுக்குள் இருக்கும் உறவுச் சிக்கல்களையும் எந்தவிதமான அவசரமும் இல்லாமல் நமக்குள் கடத்துகிறது.

படத்தில் நடித்திருக்கும் ஒவ்வொரு நடிகரும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்தை மிக இயல்பாக உள்வாங்கி நடித்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக, வயதானவராக நடித்திருக்கும் கிஷோர் கடம் தனது அனுபவமிக்க நடிப்பால் கதைக்கு வலுசேர்க்கிறார். அவருடன் வரும் சிறுவன் தனது இயல்பான நடிப்பால் கவனம் ஈர்க்கிறான். அதேபோல், நாயகன், நாயகி தொடங்கி படத்தில் இடம்பெறும் சிறிய கதாபாத்திரங்கள் வரை ஒவ்வொருவரின் நடிப்பிலும் அந்த மண்ணின் மனிதர்களைப் பார்க்க முடிகிறது. நடிக்கிறார்கள் என்ற உணர்வைத் தாண்டி, உண்மையான மனிதர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போன்ற அனுபவத்தைத் தருகிறார்கள்.

நாயகியாக நடித்திருக்கும் இஷிதா தேஷ்முக், தனது கதாபாத்திரத்தின் கோபம், எதிர்ப்பு, காதல், மனப்போராட்டம் எனப் பல்வேறு உணர்வுகளை அழகாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அதேபோல், அதிகாரமும் ஆணவமும் நிறைந்த கிராமத் தலைவராக நடித்திருக்கும் சுரேஷ் விஸ்வகர்மா, தனது உடல்மொழியாலும் பார்வையாலும் மிரட்டுகிறார். வில்லத்தனத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காகத் தனியாக எதையும் செய்யாமல், கதாபாத்திரத்தின் இயல்பிலேயே ஒரு அச்சத்தை உருவாக்கியிருப்பது அவரது நடிப்பின் சிறப்பு.

இசையமைப்பாளர் ஏ. ராஜாவின் இசை படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலம். குறிப்பாக, கிராமியப் பின்னணிக்கு ஏற்ற இசையும், உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் பின்னணி இசையும் காட்சிகளுக்கு கூடுதல் உயிரூட்டுகின்றன. படத்தில் இடம்பெறும் சாமி கதையைப் பாடல் வடிவில் சொல்லும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களும், சடங்குகளுடன் இணைந்த இசையும் நம்மை அந்தக் கிராமத்தின் கலாச்சாரத்திற்குள் அழைத்துச் செல்கின்றன. அவை வெறும் பாடல்களாக இல்லாமல், கதையின் உணர்வுகளோடு ஒன்றிணைந்து பயணிப்பது சிறப்பு.

ஒளிப்பதிவைப் பற்றித் தனியாகவே பாராட்டிப் பேச வேண்டும். ஒளிப்பதிவாளர் அமலேந்து சௌத்ரியின் உழைப்பு படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று. குறிப்பாக, ஒரே இரவில் பெரும்பாலான சம்பவங்கள் நடைபெறும் கதையை, அதிகப்படியான செயற்கை மின் விளக்குகளின் உதவியின்றி, கிடைக்கும் இயற்கையான வெளிச்சத்தையும் குறைந்த ஒளியையும் பயன்படுத்தி இவ்வளவு நேர்த்தியாகப் படமாக்கியிருப்பது அசாத்தியமான முயற்சி. இரவு நேரத்தின் இருள், விளக்குகளின் வெளிச்சம், மனிதர்களின் முகபாவனைகள், சுற்றுப்புறச் சூழல் என ஒவ்வொன்றையும் மிகத் துல்லியமாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். பல இடங்களில் சர்வதேசத் தரத்திலான ஒளிப்பதிவைப் பார்க்கும் உணர்வு ஏற்படுகிறது.

படத்தின் கலை இயக்கம், ஒலியமைப்பு, படத்தொகுப்பு உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பப் பணிகளும் கதையின் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு அமைந்திருக்கின்றன. குறிப்பாக, ஒரே இரவில் நடைபெறும் சம்பவங்களைப் பார்வையாளர்களுக்குச் சலிப்பில்லாமல் கடத்துவதற்கு ஒவ்வொரு தொழில்நுட்பக் கலைஞரும் தங்களுடைய பங்களிப்பைச் சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார்கள்.

இயக்குநர் சந்தோஷ் தாவ்கர் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் கதை சொல்லும் முயற்சியும், காட்சிகளை வடிவமைத்திருக்கும் விதமும் பாராட்டுக்குரியவை. ஒரு கிராமத்தின் வாழ்க்கையை அதன் இயல்பான சூழலோடு பதிவு செய்ய வேண்டும் என்ற அவரது முயற்சி பல இடங்களில் சிறப்பாக வெளிப்படுகிறது. அதே நேரத்தில், கதையின் சில சம்பவங்களுக்குக் கூடுதல் அழுத்தமும், சில கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்கு இன்னும் ஆழமும் கொடுத்திருக்கலாம் என்ற எண்ணமும் ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக, இறுதிப் பகுதியில் நிகழும் சம்பவங்களின் தாக்கம் இன்னும் வலுவாகப் பார்வையாளர்களுக்குள் பதிந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இருந்தது.

இருப்பினும், இத்தகைய சில குறைகளைத் தாண்டி, தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும், கலை ரீதியாகவும் பாராட்டப்பட வேண்டிய திரைப்படமாக கோந்தல் அமைந்திருக்கிறது.

முக்கியமாக, ஒரு மொழியில் உருவான திரைப்படத்தை இன்னொரு மொழி ரசிகர்களுக்கும் அதே உணர்வுடன் கொண்டு சேர்ப்பது என்பது சாதாரணமான பணி அல்ல. அந்தப் பொறுப்பைத் தமிழ் டப்பிங் குழுவினர் மிகச் சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய உழைப்பும் அர்ப்பணிப்பும் நிச்சயம் பாராட்டப்பட வேண்டும்.

மொத்தத்தில், மொழி மராத்தியமாக இருந்தாலும், அதன் உணர்வுகள் உலகளாவியவை. கிராமிய வாழ்வியலையும், மனிதர்களின் ஆசை, அதிகாரம், உறவுச் சிக்கல்களையும் தொழில்நுட்ப நேர்த்தியுடன் சொல்ல முயன்றிருக்கும் ஒரு வித்தியாசமான திரைப்படம் கோந்தல். நல்ல ஒளிப்பதிவு, இயல்பான நடிப்பு, சிறப்பான இசை, நேர்த்தியான தமிழ் டப்பிங் எனப் பல அம்சங்களுக்காக இந்தப் படத்தை நிச்சயம் பாராட்டலாம். தமிழ் ரசிகர்கள் ஒருமுறை பார்க்க வேண்டிய ஒரு மாறுபட்ட திரை அனுபவம்!