
டார்க் ஜியண்ட் – திரை விமர்சனம்
திகில் திரைப்படங்களுக்கு எப்போதும் தனி ரசிகர் பட்டாளம் உண்டு. அந்த ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பை மனதில் வைத்து உருவாகியிருக்கும் படம் தான் ‘டார்க் ஜியண்ட்’. மர்மம், அமானுஷ்யம், குடும்ப பின்னணி மற்றும் திகில் அம்சங்களை இணைத்து, பார்வையாளர்களை அச்சத்துடனும் ஆர்வத்துடனும் பயணிக்க வைக்க முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் கே.எஸ்.கிஷான்.
கடன் சுமையால் வாழ்க்கையில் திணறும் ஆதர்ஷ் மதிகாந்துக்கு ஒரு நாள் எதிர்பாராத தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது. கோவை அருகேயுள்ள ஒரு கிராமத்தில் தனது தாத்தா உயிருடன் இருப்பதாகவும், தனது சொத்துக்களை பேரன் மற்றும் பேத்திக்கு வழங்க விரும்புவதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதை தனது பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வாகக் கருதும் ஆதர்ஷ், மனைவி மற்றும் தங்கையுடன் அந்த கிராமத்துக்குச் செல்கிறார்.
அங்கு படுக்கையிலேயே இருக்கும் தாத்தாவுடன் சில நாட்கள் தங்க முடிவு செய்யும் குடும்பம், விரைவிலேயே அமானுஷ்ய சம்பவங்களின் மத்தியில் சிக்கிக் கொள்கிறது. அதிர்ச்சியின் உச்சமாக, அவர்களை கிராமத்துக்கு வரவழைத்த நபரும், தாத்தாவும் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இறந்துவிட்டவர்கள் என்பது தெரிய வருகிறது. அதன் பின்னர் என்ன நடக்கிறது? இந்த குடும்பத்தை குறிவைத்த மர்ம சக்தி என்ன? என்ற கேள்விகளுக்கான பதிலாக நகர்கிறது திரைக்கதை.
தொடர்ச்சியாக வித்தியாசமான திகில் கதைகளைத் தேர்வு செய்து வரும் ஆதர்ஷ் மதிகாந்த், இந்த படத்திலும் தனது கதாபாத்திரத்தை முழுமையாக உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார். கடன் சுமையால் நொறுங்கும் மனிதனாகவும், அமானுஷ்ய சக்தியின் தாக்கத்தில் சிக்கியவராகவும், அதிலிருந்து மீண்டு குழப்பத்திலும் வேதனையிலும் தவிப்பவராகவும் பல்வேறு மனநிலைகளை இயல்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
நாயகியின் பாத்திரத்தில் வரும் ஜோவிதா லிவிங்ஸ்டன், குடும்பப் பெண்ணின் உணர்வுகளை நம்பகத்தன்மையுடன் பதிவு செய்கிறார். பயம், பதற்றம் மற்றும் குழப்பம் நிறைந்த தருணங்களில் அவரது நடிப்பு கதைக்கு தேவையான உணர்ச்சி வலிமையை வழங்குகிறது.
கதையின் முக்கிய திருப்பங்களுக்கு காரணமாக வரும் அருவி மதன் மற்றும் சோனியா அகர்வால், குறைந்த நேரமே திரையில் தோன்றினாலும், கதையின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கும் வகையில் தங்களது பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். நாயகனின் தங்கையாக நடித்திருக்கும் நடிகையும் தனது கதாபாத்திரத்தின் தேவையை பூர்த்தி செய்திருக்கிறார்.
அமுதவாணன், ரபிக் பாட்ஷா, கே.பாக்யராஜ் மற்றும் லிவிங்ஸ்டன் ஆகியோர் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை திறம்பட கையாண்டு, திரைக்கதையின் ஓட்டத்திற்கு துணை நிற்கின்றனர்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக படம் குறிப்பிடத்தக்க முயற்சியாக திகழ்கிறது. ஒளிப்பதிவாளர் சங்கீத் மணிகோபால், இருள் சூழ்ந்த காட்சிகளையும் திகில் தருணங்களையும் பதற்றம் ஏற்படுத்தும் வகையில் பதிவு செய்துள்ளார். விக்னேஷ் ராஜாவின் பின்னணி இசை, ஒவ்வொரு மர்ம தருணத்திற்கும் கூடுதல் அச்ச உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.
படத்தொகுப்பாளர் ஜி.ஜெ.திருச்செல்வத்தின் கச்சிதமான தொகுப்பு, பி.ஆர். கிரியேஷன் ஸ்டுடியோஸின் வி.எஃப்.எக்ஸ் பணிகள் மற்றும் கலை இயக்கத்தின் பங்களிப்பு ஆகியவை படத்தின் தரத்தை உயர்த்துகின்றன.
இயக்குநர் கே.எஸ்.கிஷான், ஒரு வீட்டை மையமாகக் கொண்டு நகரும் கதையை சுவாரஸ்யமாகவும் பதற்றமாகவும் சொல்ல முயன்றிருக்கிறார். பல காட்சிகளில் பார்வையாளர்களை இருக்கையின் நுனியில் அமர வைக்கும் திறமை அவரிடம் வெளிப்படுகிறது. சில இடங்களில் திரைக்கதை தடுமாறினாலும், திகில் அம்சங்களை தொழில்நுட்ப ரீதியாக தரமான முறையில் வழங்கியிருப்பது படத்தின் பலமாக அமைகிறது.
மொத்தத்தில், ‘டார்க் ஜியண்ட்’ மிகப்பெரிய திகில் அனுபவத்தை வழங்காவிட்டாலும், மர்மமும் அச்சமும் கலந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான திரையரங்க அனுபவத்தை ரசிகர்களுக்கு கொடுக்கிறது. திகில் திரைப்பட ரசிகர்கள் ஒருமுறை கண்டுகளிக்கக்கூடிய படமாக இது அமைந்துள்ளது.
மதிப்பெண் : 2.75 / 5
