பத்தா – தாதாவின் வாழ்க்கையை புரட்டிப் போடும் ஒரு எதிர்பாராத பந்தம்!

விஜய் சேதுபதியின் வித்தியாசமான கேங்ஸ்டர் அவதாரம் – ‘பத்தா’ எப்படி?

1980-களின் மெட்ராஸ் நகரத்தை மீண்டும் கண்முன் கொண்டு வந்து, வழக்கமான கேங்ஸ்டர் படங்களிலிருந்து சற்று விலகி பயணிக்கிறது பாலாஜி தரணீதரன் இயக்கியுள்ள ‘பத்தா’. விஜய் சேதுபதி கதையின் நாயகனாக நடித்திருக்கும் இப்படம், ஆக்‌ஷன் மற்றும் ரவுடியிசத்தை மட்டுமே முன்னிறுத்தாமல், ஒரு முரட்டுத்தனமான மனிதனுக்குள் இருக்கும் பாசத்தையும் மனிதநேயத்தையும் பேச முயற்சிக்கிறது.

ஒரு கழிவறைக்குள் தொடங்கும் கதை!

1986-ம் ஆண்டு மெட்ராஸ். அந்தப் பகுதியில் அனைவரும் பயப்படும் உள்ளூர் தாதா பத்தா. எதிர்பாராத ஒரு சூழலில் பள்ளி வளாகத்தில் பயன்படுத்தப்படாமல் கிடக்கும் கழிவறைக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும் அவர், அங்கிருந்து வெளியே வருவதற்காக ஒரு சிறுவனின் உதவியை நாட வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.

அந்தச் சந்திப்பு ஆரம்பத்தில் ஒரு சாதாரண சம்பவமாகத் தெரிந்தாலும், நாளடைவில் பத்தாவின் வாழ்க்கையையே மாற்றும் உறவாக மாறுகிறது. உலகத்தையே அச்சுறுத்தி வாழ்ந்த ஒருவனுக்கு, ஒரு சிறுவன் எப்படி நெருக்கமானவனாகிறான்? அந்த உறவு பத்தாவின் சிந்தனையிலும் செயல்களிலும் என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது? என்பதுதான் படத்தின் மையக் கதை.

‘தாதா’வுக்குள் இருக்கும் மனிதன்

‘பத்தா’ படத்தின் முக்கியமான வித்தியாசமே இதுதான். ஒரு கேங்ஸ்டரின் கதையை எடுத்துக்கொண்டு, தொடர்ந்து சண்டை, ரத்தம், பழிவாங்குதல் என்று செல்லாமல், அந்த மனிதனின் தனிப்பட்ட உலகத்துக்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்கிறார் இயக்குநர்.

வெளியில் கோபக்காரராகவும், கடுமையான தாதாவாகவும் தெரியும் பத்தாவுக்குள் தனிமையும், பயமும், பசியும், குடும்பத்தின் மீதான பாசமும் இருக்கிறது. சிறுவனுடன் ஏற்படும் உறவு இந்த மறுபக்கத்தை மெல்ல மெல்ல வெளிக்கொண்டு வருகிறது.

ஆரம்பத்தில் சிரிப்பை வரவழைக்கும் இந்த உறவு, படம் நகர நகர பாசமாகவும் பொறுப்பாகவும் மாறுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் அந்தச் சிறுவன் பத்தாவின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தும் தாக்கமே கதையின் உணர்வுப்பூர்வமான மையமாகிறது.

விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பு எப்படி?

பத்தா கதாபாத்திரத்திற்கு விஜய் சேதுபதி தனது நடிப்பால் தனி அடையாளம் கொடுத்திருக்கிறார். மிரட்டும் தாதா, கோபப்படும் மனிதன், சூழ்நிலையால் பயப்படும் ஒருவன், குடும்பத்தை நினைத்து தடுமாறும் கணவன் என பல்வேறு பரிமாணங்களை ஒரே கதாபாத்திரத்தில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

குறிப்பாக, கதையின் போக்கில் பத்தாவுக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்தை எந்தவிதமான மிகைப்படுத்தலும் இல்லாமல் இயல்பாகக் கொண்டு செல்வது விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பின் பலம்.

1980-களின் மெட்ராஸ் மனிதராக அவரது உடல்மொழியும் பேச்சு முறையும் கதைக்களத்துடன் நன்றாகப் பொருந்துகிறது.

லிஜோமோல் ஜோஸ் மற்றும் மற்றவர்கள்

பத்தாவின் மனைவியாக நடித்துள்ள லிஜோமோல் ஜோஸ், குடும்பக் காட்சிகளுக்கு தேவையான உணர்வை சரியாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். கணவன்-மனைவி உறவில் இருக்கும் நெருக்கமும் இடைவெளியும் அவரது நடிப்பில் வெளிப்படுகிறது.

சாந்தி பாலச்சந்திரன், விஷ்ணு கோவிந்தன், அர்ஜுன் சிதம்பரம், ஹரிகிருஷ்ணன், அஜய் கோஷ் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்களும் தங்களது கதாபாத்திரங்களுக்கு ஏற்ற பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர்.

பழைய மெட்ராஸ் திரையில்!

படத்தின் இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் 1980-களின் மெட்ராஸ் நகரத்தை உருவாக்கிய விதம். அக்காலத்து வீடுகள், தெருக்கள், உடைகள், பொருட்கள் என காட்சிகளில் பழைய காலத்தின் தன்மையை கொண்டு வர படக்குழு எடுத்துள்ள முயற்சி கவனிக்க வைக்கிறது.

ஒளிப்பதிவாளர் செல்வகுமார் எஸ்.கே., அந்தக் காலகட்டத்தின் மனநிலையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் காட்சிகளை அமைத்திருக்கிறார். பழைய மெட்ராஸ் வாழ்க்கை முறையை திரையில் உணரச் செய்வதில் ஒளிப்பதிவு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

இசை மற்றும் எடிட்டிங்

சாய் அபியங்கரின் இசை படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான தருணங்களுக்கு துணையாக நிற்கிறது. குறிப்பாக ரெட்ரோ பின்னணியை உணர்த்தும் இசையும் குடும்பக் காட்சிகளில் இடம்பெறும் இசையும் கதைக்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கின்றன.

ஆர். கலைவாணனின் படத்தொகுப்பு கதையின் இயல்பான நகர்வுக்கு ஏற்றதாக உள்ளது. இருப்பினும், சில காட்சிகள் சற்று நீளமாகத் தொடர்வதால் படத்தின் வேகம் சில இடங்களில் குறைவதாகத் தோன்றுகிறது.

சற்று பொறுமை தேவைப்படும் இரண்டாம் பாதி

‘பத்தா’வின் மிகப்பெரிய பலமே அதன் மெதுவான கதையோட்டமாக இருக்கும் நிலையில், அதுவே சிலருக்கு குறையாகவும் தெரிய வாய்ப்புள்ளது. குறிப்பாக தொடர்ந்து ஆக்‌ஷன் காட்சிகளையும் அதிரடி திருப்பங்களையும் எதிர்பார்க்கும் ரசிகர்களுக்கு படத்தின் அணுகுமுறை சற்று மெதுவாகத் தோன்றலாம்.

சுமார் 2 மணி நேரம் 40 நிமிடங்களுக்கு நெருக்கமான படத்தின் நீளமும் சில இடங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. சில காட்சிகளை சற்றுக் குறைத்திருந்தால் திரைக்கதையின் வேகம் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம்.

தீர்ப்பு

‘பத்தா’ ஒரு வழக்கமான கேங்ஸ்டர் கதை அல்ல.

ஒரு தாதா எப்படி உருவானான் என்பதைவிட, அவனுக்குள் மறைந்திருக்கும் மனிதனை ஒரு எதிர்பாராத உறவு எப்படி வெளிக்கொண்டு வருகிறது என்பதையே படம் பேசுகிறது.

விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பு, சிறுவனுக்கும் பத்தாவுக்கும் இடையே உருவாகும் உறவு, 1980-களின் மெட்ராஸ் பின்னணி, குடும்ப உணர்வுகள் ஆகியவை படத்தின் முக்கியமான பலங்கள்.

மெதுவான திரைக்கதை மற்றும் நீளமான காட்சிகள் சில இடங்களில் சற்று சோர்வை ஏற்படுத்தினாலும், வழக்கமான ‘மாஸ்’ கேங்ஸ்டர் படங்களிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரு கதையை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு ‘பத்தா’ ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது.