ஆல்கா யாக்னிக் இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள கொல்கத்தாவில் செப்டம்பர் 12, 1965 இல் பிறந்தார். இவர் ஒரு இந்தியப் பாடகி ஆவார். அவர் பிலிம்ஃபேர் சிறந்த பின்னணிப் பாடகி விருதை ஏழு முறை வென்றுள்ளார். 500 இந்தியத் திரைப்படங்களுக்கு மேலாக அவர் பின்னணி பாடியுள்ளார். மேலும் அனைத்து காலத்திலும் சிறப்பாக அறியப்படும் இந்தி பின்னணிப் பாடகர்கள் பலருள் ஒருவராகத் தரப்படுத்தப்பட்டுள்ளார்.
ஆல்கா யாக்னிக் கொல்கத்தாவில் ஒரு குஜராத்தி குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவரது தாயார் ஷுபா யாக்னிக் இந்திய மரபு இசைப் பாடகி ஆவார். அவரது 6வது வயதில் கல்கத்தா வானொலிக்காக ஆல்கா பாடத் தொடங்கினார். அவரது 10வது வயதில் ஒரு குழந்தைப் பாடகியான அவரை மும்பைக்கு அவரது தாயார் கொண்டு வந்தார். அவரது குரல் பக்குவமடையும் வரை காத்திருக்கும்படி புத்திமதி கூறப்பட்டார். ஆனால் அவரது தாயார் மன உறுதியோடு காத்திருந்தார். மேலும் ஒரு பின் தொடர்ந்த பயணத்தில் ராஜ் கபூருக்கு அவரது கொல்கத்தா விநியோகஸ்தரிடம் இருந்து அறிமுகக் கடிதம் ஆல்காவிற்கு கிடைத்தது. இசையமைப்பாளர் லக்ஷ்மிகாந்தை சந்திப்பதற்கு ஒரு கடிதத்துடன் அந்தப் பெண் அனுப்பப்பட்டுள்ளார் என்பதை ராஜ் அறிந்தார். லக்ஷ்மிகாந்த அவருடைய திறமையில் ஈர்க்கப்பட்டு அவருக்கு இரண்டு மாற்று வழிகளைக் கொடுத்தார். அதில் முதலாவது உடனடியாக ஒரு டப்பிங் கலைஞராக தொடங்குவது அல்லது சிறிது இடைவெளிக்குப் பிறகு பாடகராவது. இந்த இரண்டில் அவர்கள் இரண்டாவதைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
ஆல்கா யாக்னிக் கலைசார்புடைய இசையில் பயிற்சியளிக்கப்பட்டார். மேலும் 1980களில் இருந்து பாலிவுட்டின் பிரபலமான பின்னணிப் பாடகிகளில் ஒருவராகவும் பெயர் பெற்றார். அவருக்கு ஆறு வயதிருக்கும் போது கல்கத்தா வானொலிக்காக பஜனைகளைப் பாடத் தொடங்கினார். அவரது முதல் பாடல் பயல் கி ஜன்கார் (1979) திரைப்படம் மூலம் அமைந்தது. அதைத் தொடர்ந்து லாவரிஸ் (1981) திரைப்படத்தில் “மேரே ஆன்கெனே மெயின்” என்ற வெற்றிப் பாடலும் அதைத் தொடர்ந்து ஹமாரி பாகு ஆல்கா (1982) திரைப்படத்தில் ஒரு பாடலையும் பாடினார். தேசாப் (1988) திரைப்படத்தில் “ஏக் தோ தீன்” பாடலின் மூலம் அவருக்கு ஒரு பெரிய முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. அப்பாடல் ஒரே இரவில் அவரை நட்சத்திரமாக மாற்றியது. மேலும் ஒரு பாப் வெற்றியாகவும் அப்பாடல் அமைந்தது. மேலும் அவருக்கு பிலிம்ஃபேர் சிறந்த பின்னணிப் பாடகி விருதையும் அவருக்குப் பெற்றுத் தந்தது. உதித் நாராயணுடன் இணைந்து கியாமட் சே கியாமட் தக்கில் அவர் பாடியதால் மிகவும் பிரபலமாக அறியப்படும் ஒருவராக அவர் மாறினார்.
இந்தியைத் தவிர குஜராத்தி, ஒரியா, அஸ்ஸாமி, நேபாளி, ராஜஸ்தானி, பெங்காலி, பேஜ்பூரி, பஞ்சாபி, மராத்தி, தெலுங்கு, தமிழ் மற்றும் மலையாளம் உள்ளிட்ட பிற மொழிகளிலும் அவர் பாடியுள்ளார். மேலும் அவரது குரலில் பல திறமைகளைக் கொண்டுள்ளதால் திரைப்படப் பாடல்களுக்கான முதல் தர விருப்பமாக அவர் மதிக்கப்பட்டார். மேலும் பல திரைப்பட நடிகைகளின் குரலை அவர்களது நடிப்பில் இருந்து மாற்றிப் பேசவும் அவர் கேட்கப்பட்டார். கல்யாண்ஜி-ஆனந்த்ஜி, லக்ஷ்மிகாந்த்-பியாரிலால், அனுமாலிக், ஏ. ஆர். ரஹ்மான், ஆனந்த்-மிலிந்த், ஹிமேஷ் ரெஷமியா, ஷங்கர்-ஏஸான்-லாய் மற்றும் பல பிற இந்திய இசையமைப்பாளர்களுடன் அவர் பணிபுரிந்துள்ளார். மேலும் லக்ஷ்மிகாந்த்-பியாரிலால், அனுமாலிக், ராஜேஷ் ரோஷன், நதீம்-ஷரவன் மற்றும் ஜட்டின்-லலிட் ஆகிய இசையமைப்பாளர்களின் விருப்பமான பாடகியாக அவர் உள்ளார். அவர்களது இசைகளுக்கு முதல் தேர்வாகவும் அவர் உள்ளார்.
ஒரு தனிப் பின்னணிப் பாடகியாக ஏராளமான பிலிம்ஃபேர் விருதுகளை வென்று ஆஷா போஸ்லேயுடன் தலைப்புகளை பங்கிட்டுள்ளார். ச ரி க ம ப சேலன்ஜ்ஜின் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் மேலும் ஸ்டார் வாய்ஸ் ஆப் இந்தியா என்ற இரண்டு பாடல் போட்டிகளின் நிகழ்ச்சிகளிலும் ஆல்கா நடுவராக பங்கேற்றார். இப்போட்டிகளில் சிறந்த பாடகர்களான விருதை வெற்றி பெற சிறியவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைத்து வயதினரும் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடுவர். இதில் கூடுதலாக சைனா கேட் டில் இருந்து “சம்மா சம்மா” என்ற அவரது பாடல் மவுலின் ரக்! திரைப்படத்தின் சவுண்ட் டிராக்கில் இருந்து “இந்தி சோக வைரங்கள்” பாடலில் இடம் பெற்றது.
ஆல்கா யாக்னிக் அவரது பாடல் தொழில் வாழ்க்கையில் ஏராளமான விருதுகளையும், பரிந்துரைகளையும் பெற்றுள்ளார். அவர் பெற்ற விருதுகளின் பட்டியல் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 1999–2001 ஆண்டு வரை மூன்று ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாக சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான பிலிம்ஃபேர் விருதை அவர் பெற்றார்.