நல்ல படம் – திரைவிமர்சனம்

நல்ல படம் – திரைவிமர்சனம்

குடிப்பழக்கத்தை விமர்சிக்க வந்ததா? குமரனைத் திணறடிக்கும் ‘மது சங்கம்’!

மது என்ற ஒற்றை விஷயத்தைச் சுற்றி ஒரு முழு திரைப்படத்தையே கட்டமைக்க முயன்றிருக்கிறது இந்தப் படம். ஆனால், சுவாரஸ்யமான ஒரு கருவை கையில் எடுத்த இயக்குநர், அதை அழுத்தமான திரைக்கதையாக மாற்றத் தவறியிருப்பதுதான் படத்தின் மிகப்பெரிய குறையாகத் தெரிகிறது.

குமரன் என்ற கதாபாத்திரம் தொடக்கத்தில் இருந்தே குடியைத் தனது வாழ்க்கையின் மையமாக வைத்துக்கொள்கிறான். அவனைச் சுற்றி பாசமிகு தாய், அவன் வாழ்க்கையை மாற்ற நினைக்கும் சகோதரி, காதலி என வழக்கமான குடும்பக் கதாபாத்திரங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், இவர்கள் யாராலும் குமரனின் வாழ்க்கையில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியவில்லை. காரணம், கதாபாத்திரங்களை ஆழமாக எழுதுவதற்குப் பதிலாக, அவர்களை கதாநாயகனைச் சுற்றி நகரும் கருவிகளாக மட்டுமே பயன்படுத்தியிருப்பது.

இதற்கிடையே ‘Association for Alcohol’ என்ற அமைப்பு உருவாகி, குமரன் அதன் தலைவராக மாறுவது கதைக்கு ஒரு வித்தியாசமான திருப்பத்தைத் தருகிறது. ஆனால் அந்த ஐடியாவைச் சுற்றி உருவாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய அரசியல் நையாண்டியும் சமூக விமர்சனமும் முழுமையாக வேலை செய்யவில்லை. ஒரு சுவாரஸ்யமான கற்பனை உலகத்தை உருவாக்கும் வாய்ப்பு இருந்தும், திரைக்கதை மீண்டும் மீண்டும் அதே நகைச்சுவைச் சுற்றுக்குள் சிக்கிக் கொள்கிறது.

படத்தின் மிகப்பெரிய திருப்பமாக நாடு முழுவதும் மதுவிலக்கு அறிவிக்கப்படுகிறது. இதன் பின்னர் கதாநாயகன் மது கிடைக்காமல் திண்டாடுவதுதான் கதையின் முக்கியப் பயணமாக மாறுகிறது. ஆனால், ஒரு மனிதனின் போதைப் போராட்டத்தை ஆழமாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் காட்ட வேண்டிய இடங்களில், படம் அதை பெரும்பாலும் நகைச்சுவைக்கான சூழலாக மட்டுமே பயன்படுத்துகிறது.

மது பழக்கத்தின் பாதிப்பை பேசுகிறோமா, அல்லது மதுவைச் சுற்றியே மீண்டும் மீண்டும் காமெடி செய்கிறோமா? என்ற கேள்வி படம் முழுவதும் எழுகிறது.

குடிப்பழக்கம், தனிமனித சுதந்திரம், அரசு தலையீடு, குடும்ப உறவுகள் போன்ற பல முக்கியமான விஷயங்களைத் தொடும் வாய்ப்பு இருந்தும், எந்த ஒரு விஷயத்தையும் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்யாமல் மேலோட்டமாகக் கடந்து செல்கிறது திரைக்கதை.

கதாநாயகனின் மாற்றத்தைக் காட்ட வேண்டிய இடத்திலும் படம் தடுமாறுகிறது. அவர் உண்மையாகவே குடிப்பழக்கத்திலிருந்து வெளியே வருகிறாரா, அல்லது சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப தனது பழைய வாழ்க்கையைத் தொடர முயற்சிக்கிறாரா என்பது தெளிவாக உணரப்படவில்லை. இதனால் கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிப் பயணம் பார்வையாளர்களிடம் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை.

ஹரிஷ் கதாநாயகனாக தனது பங்கைச் செய்திருந்தாலும், கதாபாத்திரத்திற்கு வழங்கப்பட்டுள்ள வலுவான தருணங்களின் பற்றாக்குறை அவரது நடிப்பின் தாக்கத்தையும் குறைக்கிறது. தனலட்சுமி, மொட்டை ராஜேந்திரன் உள்ளிட்டவர்களும் தங்களுக்குக் கிடைத்த பாத்திரங்களுக்குள் இயங்குகிறார்கள்; ஆனால், அவர்களுக்கான கதாபாத்திர வடிவமைப்பு இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்க வேண்டியது அவசியம்.

படத்தில் நகைச்சுவை, காதல், குடும்ப உணர்வு, மாஸ் காட்சிகள் என அனைத்தையும் சேர்க்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால் எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சேர்த்ததால், எந்த ஒன்றும் முழுமையான அனுபவமாக மாறவில்லை.

கதையின் மையக்கரு வித்தியாசமானது. ஆனால் வித்தியாசமான ஐடியா மட்டும் போதாது; அதைத் தாங்கிச் செல்லும் திரைக்கதையும் அதே அளவுக்கு வலுவாக இருக்க வேண்டும். இங்கே அந்த இடத்தில்தான் படம் தடுமாறுகிறது.

சமூகப் பிரச்சினையைப் பேசுவதாக ஆரம்பித்து, அதையே முழுமையான பொழுதுபோக்காக மாற்ற முடியாமல், இரண்டுக்கும் நடுவில் தடுமாறும் படைப்பாகவே ‘மது சங்கம்’ மாறுகிறது.

மது பற்றிய கதையை எடுத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அந்தக் கதையிலிருந்து பார்வையாளர்களுக்கு நினைவில் நிற்கும் அளவுக்கு வலுவான கருத்தையோ, அழுத்தமான உணர்வையோ, தாக்கம் ஏற்படுத்தும் திரைக்கதையையோ உருவாக்கத் தவறியிருப்பதே இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய ஏமாற்றம்.