மகுடம் திரைப்பட விமர்சனம்: பிரம்மாண்டம் காட்ட ஆசை… ஆனால் கதையைத் தூக்கிச் செல்லும் திரைக்கதை இல்லை!

விஷாலின் இயக்குநர் அவதாரம் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது; ஆனால் மூன்று காலகட்டங்களில் விரியும் கதை, நீளமான காட்சிகள், தடுமாறும் திரைக்கதை ஆகியவை ‘மகுடம்’ படத்தின் பலத்தையே பலவீனமாக்குகின்றன.

ஒரு நடிகர் இயக்குநர் நாற்காலியில் அமரும்போது, தனது ரசிகர்களுக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டிலும், ஒரு திரைப்படமாக என்ன சொல்ல வேண்டும் என்பதில்தான் கவனம் செலுத்த வேண்டும். அந்த வித்தியாசம் ‘மகுடம்’ படத்தில் பல இடங்களில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. விஷால் ஒரு இயக்குநராக தனது முதல் முயற்சியில் பெரிய கனவுடன் களமிறங்கியிருக்கிறார். ஆனால், அந்தக் கனவை திரைக்கதை முழுமையாகத் தாங்கிச் செல்லவில்லை.

‘மகுடம்’ சாதாரணமான பழிவாங்கும் கதை அல்ல. கடலோர சரக்கு மற்றும் கப்பல் வணிகத்தின் பின்னணியில் பணம், அதிகாரம், பழைய பகை, குடும்ப உறவு, வன்முறை என பல விஷயங்களை ஒரே கதைக்குள் கொண்டுவர முயற்சிக்கிறது. பிரச்சினை என்னவென்றால், இத்தனை விஷயங்களை ஒன்றாகச் சொல்ல முயன்ற திரைப்படம், இறுதியில் எதை அழுத்தமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்பதில் தடுமாறுகிறது.

விஷால் கிருபாகரன், லிங்கா என வெவ்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்ட கதாபாத்திரங்களில் தோன்றுகிறார். குறிப்பாக வயதான லிங்கா கதாபாத்திரத்தில் அவரது உடல்மொழியும் நடிப்பும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. நீண்ட கால வன்முறையையும் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களையும் கடந்து வந்த மனிதனின் பாரத்தை அவரது நடிப்பு சில காட்சிகளில் நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆனால், விஷாலின் நடிப்பு மீது இருக்கும் நம்பிக்கை மட்டும் திரைப்படத்தை காப்பாற்ற முடியவில்லை. இளம் வயது லிங்கா கதாபாத்திரம் விஷாலுக்கு புதிதல்ல. அதிரடி, ஆக்ரோஷம், பஞ்ச், சண்டை என அவரது வழக்கமான திரை பாணி இங்கும் தொடர்கிறது. அதனால் அந்தப் பகுதிகளில் ஆச்சரியம் குறைகிறது.

குடும்ப உணர்வுகளை முன்னிறுத்தும் காட்சிகளில்தான் படம் தடுமாறுகிறது. கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிவு செய்வதற்கான நேரமும் வலிமையான எழுத்தும் இல்லாததால், சில காட்சிகள் பார்வையாளர்களிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாமல் கடந்து செல்கின்றன.

துஷாரா விஜயன் கிடைத்த வாய்ப்பை சிறப்பாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார். குறைந்த நேரத்திலேயே தனது கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான தீவிரத்தை கொண்டு வருகிறார். குறிப்பாக ஆக்ரோஷமான காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு கவனிக்க வைக்கிறது.

அஞ்சலி கதாபாத்திரத்திலும் இயல்பான நடிப்பை வழங்குகிறார். விஷாலுடன் மீண்டும் இணைந்திருப்பது எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தினாலும், திரைக்கதை அவரது கதாபாத்திரத்தை முழுமையாக பயன்படுத்தத் தவறுகிறது. ஜான் விஜய், ஜெயபிரகாஷ் உள்ளிட்டோர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்களை நம்பகத்தன்மையுடன் செய்திருக்கிறார்கள்.

முதல் பாதி – பொறுமையை சோதிக்கும் பயணம்

முதல் பாதியில் இயக்குநர் கதாபாத்திரங்களையும் பின்னணியையும் நிறுவுவதற்கு அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்கிறார். குடும்ப வாழ்க்கை, கடந்த காலம், வன்முறையின் நிழல் என கதை மெதுவாக நகர்கிறது.

சில காட்சிகள் நன்றாக அமைந்திருந்தாலும், ஒட்டுமொத்தமாக பார்த்தால் வேகம் குறைவு. பார்வையாளரை கதைக்குள் இழுக்க வேண்டிய இடங்களில் கூட படம் விளக்கங்களையும் நீண்ட காட்சிகளையும் நம்புகிறது.

இரண்டாம் பாதி – குழப்பத்தின் வேகம் அதிகரிக்கிறது!

படத்தின் மிகப்பெரிய பிரச்சினை அதன் காலவரிசை அமைப்பு. ஒரே கதாபாத்திரத்தின் வெவ்வேறு காலகட்டங்களை மாறி மாறிக் காட்டுவது காகிதத்தில் சுவாரஸ்யமான முயற்சியாக இருக்கலாம். ஆனால் திரையில் அதை தெளிவாகவும் விறுவிறுப்பாகவும் சொல்லத் தவறும்போது, அதுவே பார்வையாளருக்கு சுமையாகிவிடுகிறது.

‘மகுடம்’ படத்திலும் இதுதான் நடக்கிறது.

கதை ஒரு காலகட்டத்திலிருந்து இன்னொரு காலகட்டத்திற்கு தாவும்போது, முன்பு உருவாக்கப்பட்ட உணர்விலிருந்து பார்வையாளர்கள் மீண்டும் வேறு பாதைக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள். சில இடங்களில் கதைத் தொடர்பு தெளிவாகத் தெரியாமல் போகிறது.

பல கதையிழைகளை உருவாக்கியிருக்கும் இயக்குநர், அவற்றை ஒரு வலுவான மையப்புள்ளியில் இணைக்கத் தவறியிருக்கிறார். இதனால் படம் சிக்கலானதாகத் தோன்றுகிறது; ஆனால் ஆழமானதாகத் தெரியவில்லை.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் – கிளைமாக்ஸ்!

‘மகுடம்’ முழுவதும் தடுமாறினாலும், இறுதிக்கட்டம் படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலமாக அமைந்திருக்கிறது.

சுமார் எட்டு நிமிடங்கள் நீளும் நீண்ட சண்டைக் காட்சி, படத்தின் மொத்த அனுபவத்தையே மாற்றும் அளவுக்கு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. காட்சியமைப்பு, சண்டையின் தீவிரம், விஷாலின் உடலுழைப்பு ஆகியவை ஒன்றாகச் சேர்ந்து அந்தப் பகுதியை வலிமையானதாக மாற்றுகின்றன.

குறிப்பாக சண்டைக்காட்சிக்குள் உணர்வையும் இணைக்க முயன்றிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. படத்தின் மற்ற பகுதிகளிலும் இதே அளவிலான கட்டுப்பாடும் கவனமும் இருந்திருந்தால், ‘மகுடம்’ இன்னும் உயர்ந்த இடத்தைப் பிடித்திருக்கக் கூடும்.

தொழில்நுட்பக் குழு கைகொடுக்கிறது

ரிச்சர்ட் எம். நாதன் மற்றும் அபிநந்தன் ராமானுஜம் ஆகியோரின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு இயல்பான, அழுத்தமான தோற்றத்தை வழங்குகிறது. துறைமுகம், கடலோரப் பகுதிகள், சரக்கு கப்பல் உலகம் ஆகியவை கதையின் பின்னணியாக நம்பகமாகப் பதிவாகியுள்ளன.

ஜி.வி. பிரகாஷ் குமாரின் பின்னணி இசை படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று. குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகளில் இசை காட்சியின் தாக்கத்தை உயர்த்துகிறது.

ஆனால் படத்தொகுப்பு மிகப்பெரிய பலவீனம். சுமார் 185 நிமிடங்கள் ஓடும் திரைப்படத்திற்கு கத்தரி இன்னும் கொஞ்சம் தாராளமாக வேலை செய்திருக்க வேண்டும். தேவைக்கு அதிகமாக நீளும் காட்சிகள், மெதுவாக நகரும் பகுதிகள் ஆகியவை படத்தின் வேகத்தை பாதிக்கின்றன.

விஷாலின் முதல் இயக்கம் – தோல்வியா?

முழுமையான தோல்வி என்று சொல்ல முடியாது. அதே நேரத்தில், வெற்றிகரமான இயக்குநர் அறிமுகம் என்றும் சொல்ல முடியாது.

‘மகுடம்’ மூலம் விஷால் ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக நிரூபித்திருக்கிறார் — அவருக்கு பெரிய அளவில் படம் உருவாக்கும் ஆசையும், அதற்கான தைரியமும் இருக்கிறது.

ஆனால் இயக்குநருக்குத் தேவையான முக்கியமான கட்டுப்பாடு, குறிப்பாக திரைக்கதை மற்றும் படத்தின் நீளத்தை நிர்வகிக்கும் திறன், இன்னும் வளர வேண்டியுள்ளது.

ஒரு நடிகராக விஷாலிடம் இருக்கும் ஆற்றலை ஒரு இயக்குநராக மாற்றும்போது, சண்டைக் காட்சிகளுக்கும் பிரம்மாண்டத்திற்கும் மட்டும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தால் போதாது. கதையின் ஒவ்வொரு பகுதியும் அடுத்த பகுதிக்கு ஏன் செல்கிறது என்பதையும், பார்வையாளன் ஏன் அந்தப் பயணத்தில் தொடர்ந்து இருக்க வேண்டும் என்பதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

அந்த இடத்தில்தான் ‘மகுடம்’ தடுமாறுகிறது.

முடிவாக, ‘மகுடம்’ ஒரு நல்ல திரைப்படமாக மாறியிருக்க வேண்டிய பல தருணங்களைக் கொண்ட படம். ஆனால் அவற்றை ஒன்றிணைக்கும் வலிமையான திரைக்கதை இல்லாததால், பிரம்மாண்டமான முயற்சி என்ற நிலையிலேயே நின்றுவிடுகிறது.

விஷால் ரசிகர்களுக்கு அதிரடியான சண்டைக்காட்சிகளும், குறிப்பாக கிளைமாக்ஸும் நிச்சயம் திருப்தி தரலாம். ஆனால் ஒரு முழுமையான திரைப்பட அனுபவத்தை எதிர்பார்க்கும் பொதுப் பார்வையாளருக்கு, ‘மகுடம்’ பொறுமையை கேட்கும் நீண்ட பயணமாகவே முடிகிறது.

தீர்ப்பு: பிரம்மாண்டமான முயற்சி… ஆனால் திரைக்கதை மகுடத்தைச் சூடவில்லை!