‘ஒன்ஸ்மோர்’ – காதல் பெயரில் குழப்பம்… திரைக்கதையில் தடுமாற்றம்!
காதல் கதையை வித்தியாசமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்ற ஆசை நல்லதுதான். ஆனால், அந்த வித்தியாசம் ரசிகர்களுக்கு புரியும் வகையில் இருக்க வேண்டும். ஒன்ஸ் மோர் திரைப்படம் இந்த இரண்டுக்கும் இடையில் தடுமாறுகிறது. காதல், மனநிலை, கடந்தகால நினைவுகள், மீட்பு என பல விஷயங்களை ஒன்றாகக் கலந்து சொல்ல முயன்றிருக்கும் இயக்குனர், அவற்றை சுவாரஸ்யமான திரைக்கதையாக மாற்றுவதில் முழுமையாக வெற்றி பெறவில்லை.
அர்ஜுன் தாஸ் ரகுவரன் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் உயிரோட்டமற்ற மனிதராக அறிமுகமாகும் ரகு, மனநல மருத்துவர் மற்றும் பாதிரியாரை சந்தித்துக்கொண்டிருப்பது, அவரது மனநிலையைப் பற்றிய கேள்விகளை எழுப்புகிறது. ஆனால், அந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களை சுவாரஸ்யமாகக் கொண்டு செல்ல வேண்டிய திரைக்கதை, பல இடங்களில் குழப்பத்தையே அதிகப்படுத்துகிறது.
அதற்கு மாறாக அதிதி சங்கர் நடிக்கும் அஞ்சலி கதாபாத்திரம் உற்சாகமாகவும் துடிப்பாகவும் உள்ளது. ரகுவின் வாழ்க்கைக்குள் அவர் நுழைந்த பிறகு படம் கொஞ்சம் உயிர் பெறுகிறது. தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களை மாற்றக்கூடியவர் என்ற எண்ணத்துடன் செயல்படும் அஞ்சலியின் கதாபாத்திரம், சில காட்சிகளில் ரசிக்க வைத்தாலும், சில நேரங்களில் செயற்கையாகவே தெரிகிறது.
ரகு–அஞ்சலி காதல் காட்சிகளில் இயக்குனர் வித்தியாசமான அணுகுமுறையை முயன்றிருக்கிறார். குறிப்பாக ரகுவின் கடந்தகாலத்தையும் நிகழ்காலத்தையும் இணைக்கும் விதம் படத்திற்கு ஒரு புதுமையான தோற்றத்தை கொடுக்கிறது. ஆனால், அந்த முயற்சிக்கு ஏற்ற வலுவான திரைக்கதை இல்லாததால், உணர்வுப்பூர்வமாக தாக்க வேண்டிய பல காட்சிகள் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
படத்தின் ஒளிப்பதிவில் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை பிரதிபலிக்க முயற்சி செய்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது. அஞ்சலியின் உலகம் வண்ணமயமாகவும், ரகுவின் உலகம் இறுக்கமானதாகவும் காட்டப்படுகிறது. உடை, இடம், நிறம் ஆகியவற்றின் மூலம் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை வெளிப்படுத்தியிருப்பது இயக்குனரின் கவனத்தை காட்டுகிறது.
குறிப்பாக வடக்கு கேரளப் பின்னணியில் நகரும் காட்சிகள் படத்திற்கு அழகை சேர்க்கின்றன. காதல் காட்சிகளில் இயற்கையையும் சூழலையும் பயன்படுத்தியிருக்கும் விதம் ரசிக்க வைக்கிறது. ஆனால், அழகான காட்சிகளால் மட்டும் கதையின் பலவீனங்களை மறைக்க முடியவில்லை.
அர்ஜுன் தாஸ் இப்படத்தில் தனது நடிப்பில் நல்ல மாற்றத்தை காட்டியிருக்கிறார். கோபம், விரக்தி, மனச்சோர்வு, காதல் என ரகுவின் வெவ்வேறு மனநிலைகளை தன்னுடைய உடல்மொழி மற்றும் முகபாவனைகளால் நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக இறுக்கமான மனிதராக இருக்கும் ரகுவுக்கும், காதலில் விழுந்த பிறகு மாறும் ரகுவுக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தை அவர் நம்பும்படியாக நடித்திருக்கிறார்.
அதிதி சங்கரும் தனது கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான துடிப்பை கொடுத்திருக்கிறார். கதாபாத்திரத்தின் அதிகப்படியான உற்சாகம் சில இடங்களில் எரிச்சலை ஏற்படுத்தினாலும், அதை நடிப்பில் குறையாக சொல்ல முடியாது.
ஹேஷமின் இசையும் பின்னணி இசையும் படத்தின் உணர்வுகளை தூக்கிப்பிடிக்க உதவுகின்றன. குறிப்பாக காதல் காட்சிகளில் இசை படத்திற்கு கூடுதல் அழகு சேர்க்கிறது.
ஆனால், மிகப்பெரிய பிரச்சினை திரைக்கதையில்தான். படம் ஒரு காதல் கதையா, மனநிலை சார்ந்த கதையா, மர்மக் கதையா என்ற கேள்வி பல இடங்களில் எழுகிறது. ‘யார் யாரை காப்பாற்றுகிறார்கள்?’, ‘ரகுவின் கடந்தகாலத்தில் என்ன நடந்தது?’ என்ற கேள்விகளை எழுப்புவது நல்ல முயற்சிதான். ஆனால், அந்த மர்மத்தை தக்கவைக்கும் அளவுக்கு திரைக்கதை எப்போதும் சுவாரஸ்யமாக இல்லை.
வினீத் ஸ்ரீனிவாசன் படங்களின் அப்பாவித்தனமான காதல் உணர்வையும், கவுதம் மேனன் படங்களின் சிக்கலான காதல் மனநிலையையும் கலந்து கொடுக்க முயன்றிருப்பது தெரிகிறது. ஆனால், அந்த இரண்டு பாணிகளுக்கும் நடுவே படம் தனக்கென ஒரு தெளிவான பாதையை தேர்வு செய்யத் தவறுகிறது.
காதலுக்காக ஒருவர் இன்னொருவரை மாற்ற முடியுமா? அல்லது காதல் என்பது ஏற்கெனவே உடைந்திருக்கும் ஒருவரை மீண்டும் வாழ வைக்கும் சக்தியா? என்ற கேள்விகளை படம் முன்வைக்கிறது. ஆனால், அதற்கான பதிலை ஆழமாகச் சொல்லாமல் பல துணைக்கதைகளுக்குள் பயணிப்பதால், இறுதியில் ரசிகருக்கு கிடைப்பது முழுமையான உணர்வை விட குழப்பமே.
மொத்தத்தில், ‘ஒன்ஸ்மோர்’
வித்தியாசமான காதல் கதையை சொல்ல முயன்றிருக்கிறது. அர்ஜுன் தாஸின் நடிப்பும், அதிதி சங்கரின் துடிப்பான நடிப்பும், இசையும், காட்சியமைப்பும் படத்திற்கு பலம். ஆனால், குழப்பமான திரைக்கதை மற்றும் மெதுவாக நகரும் சில பகுதிகள் படத்தின் வேகத்தை குறைக்கின்றன. வித்தியாசமான காதல் கதைகளை ரசிப்பவர்களுக்கு மட்டும் ஓரளவு பிடிக்கலாம்; எளிமையான, நேரடியான காதல் கதையை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு இந்த ‘Once More’ சற்று அதிகமான குழப்பத்தை கொடுக்கலாம்.
மதிப்பீடு: 2.5 / 5