லெனின் பாண்டியன் விமர்சனம்: முதல் பாதி நம்பிக்கை… இரண்டாம் பாதி பெரும் ஏமாற்றம்!
சிவாஜி கணேசனின் பேரன் தர்ஷன் கணேசன் எப்படி நடித்திருக்கிறார்?
சத்ய ஜோதி பிலிம்ஸ் தயாரிப்பில், புதுமுக இயக்குநர் டி.டி. பாலச்சந்திரன் இயக்கத்தில், இசைஞானி இளையராஜா இசையில் உருவாகியுள்ள திரைப்படம் ‘லெனின் பாண்டியன்’. நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசனின் பேரன் தர்ஷன் கணேசன் கதாநாயகனாக அறிமுகமாகியுள்ள இப்படத்தில் கங்கை அமரன், ரோஜா, ஷ்ரீதா ராவ், ஆடுகளம் நரேன், யுகேந்திரன், போஸ் வெங்கட், ஜார்ஜ் மரியன், அர்ச்சனா, சுப்பு பஞ்சு உள்ளிட்ட பலர் நடித்துள்ளனர்.
கதை என்ன?
போலீஸ் அதிகாரியாக பணியாற்றிய தனது தந்தையை இழந்த கதாநாயகனுக்கு, கருணை அடிப்படையில் காவல்துறை பணி கிடைக்கிறது. ஆனால், அந்தப் பணிக்கு அவர் தகுதியானவர் இல்லை என்று சக காவலர்கள் நினைப்பதால், அவரை அலட்சியப்படுத்துவதுடன், சிறு சிறு வேலைகளையே கொடுத்து வருகின்றனர்.
இதற்கிடையே மணல் கொள்ளையால் பாதிக்கப்படும் விவசாயி ஒருவர், தனது பாசத்துடன் வளர்த்த ஆட்டை இழந்ததோடு, மணல் கொள்ளை குறித்து புகார் அளிக்கிறார். இதனால் அவருக்கு ஆபத்து ஏற்படுகிறது. அவருக்கு காவல் பாதுகாப்பு வழங்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட, அந்தப் பொறுப்பு கதாநாயகனிடம் வருகிறது.
அதன் பிறகு நடக்கும் சம்பவங்களும், மணல் கொள்ளையின் பின்னணியில் இருக்கும் அதிகார அரசியலும் படத்தின் மையமாக அமைகின்றன.
முதல் பாதி எப்படி?
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் முதல் பாதிதான்.
ஒரு நல்ல கதையைத் தேர்வு செய்த இயக்குநர், அதற்கேற்ற கதாபாத்திரங்களையும் நடிகர்களையும் தேர்வு செய்து, முதல் பாதியை விறுவிறுப்பாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் நகர்த்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக கதாநாயகன் காவல்துறையில் எதிர்கொள்ளும் அவமானங்கள், விவசாயியின் பிரச்சினை, மணல் கொள்ளையின் பின்னணி என அடுத்தடுத்து வரும் காட்சிகள், இரண்டாம் பாதியில் மிகப்பெரிய சம்பவங்கள் காத்திருக்கின்றன என்ற எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.
இங்குதான் இயக்குநர் பார்வையாளர்களை நன்றாகவே கவர்கிறார்.
ஆனால், அந்த எதிர்பார்ப்புக்கு இணையாக இரண்டாம் பாதி அமையாதது படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனமாக மாறிவிடுகிறது.
இரண்டாம் பாதி – மிகப்பெரிய சறுக்கல்!
முதல் பாதியைப் பார்த்துவிட்டு இடைவேளையில் அமரும் ரசிகர்களுக்கு, “இனி என்ன நடக்கப்போகிறது?” என்ற மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பு உருவாகிறது.
ஆனால் இரண்டாம் பாதி தொடங்கியதும் அந்த எதிர்பார்ப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து, இறுதியில் ஏமாற்றமாக மாறுகிறது.
திரைக்கதை எந்த திசையில் பயணிக்க வேண்டும் என்பதில் இயக்குநருக்கே குழப்பம் ஏற்பட்டது போன்ற உணர்வு பல இடங்களில் ஏற்படுகிறது. கதையின் மையப் பிரச்சினையை வலுவாக முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டிய இடங்களில், தேவையற்ற இழுவை ஏற்படுகிறது.
முதல் பாதியில் இருந்த விறுவிறுப்பும் அழுத்தமும் இரண்டாம் பாதியில் காணாமல் போகிறது. முக்கியமான காட்சிகள் ரசிகர்களை உணர்வுபூர்வமாக இணைக்க வேண்டிய இடத்தில், அவை எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
முதல் பாதி கொடுத்த நம்பிக்கைக்கு இரண்டாம் பாதி நியாயம் செய்யவில்லை என்பதே படத்தின் மிகப்பெரிய குறை.
தர்ஷன் கணேசன் எப்படி?
சிவாஜி கணேசனின் பேரன் என்ற மிகப்பெரிய அடையாளத்துடன் திரைக்கு வந்திருக்கும் தர்ஷன் கணேசனுக்கு, இந்தப் படம் ஒரு நல்ல அறிமுகமாக அமைந்திருக்க முடியும்.
அவரிடம் கதாபாத்திரத்திற்கு ஏற்ற இயல்பான உடல்மொழி இருக்கிறது. அப்பாவித்தனமான காட்சிகளிலும், காவல்துறை பணியில் அவமானப்படுத்தப்படும் காட்சிகளிலும் ஓரளவு சிறப்பாகவே நடித்திருக்கிறார்.
ஆனால், கதாபாத்திரமே இரண்டாம் பாதியில் தடுமாறுவதால், நடிகரின் நடிப்பும் முழுமையாக வெளிப்படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைந்து விடுகிறது.
குறிப்பாக ‘லெனின்’ என்ற பெயரைக் கொண்ட கதாபாத்திரம் எதற்காக இப்படிப்பட்ட முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டது என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஒரு வலிமையான, போராட்ட குணம் கொண்ட பெயரை வைத்துவிட்டு, கதாபாத்திரத்தை பலவீனமாகவும், சில தருணங்களில் கோழைத்தனமாகவும், துரோகத்தனமான தோற்றம் ஏற்படும் வகையிலும் சித்தரித்திருப்பது கதாபாத்திர வடிவமைப்பில் ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
தர்ஷன் கணேசனின் திறமை மீது குறை சொல்ல முடியாது; ஆனால் அவருக்காக எழுதப்பட்ட கதாபாத்திரம்தான் அவரை கைவிட்டுவிட்டது.
கங்கை அமரன் – ரோஜா
விவசாயியாக வரும் கங்கை அமரனும், அவரது மனைவியாக வரும் ரோஜாவும் படத்திற்கு நம்பகத்தன்மையை சேர்க்கின்றனர்.
அனுபவம் வாய்ந்த இருவரும் தங்களது கதாபாத்திரங்களை இயல்பாகக் கையாண்டுள்ளனர். குறிப்பாக விவசாயக் குடும்பத்தின் வலியையும், அச்சத்தையும் வெளிப்படுத்தும் காட்சிகளில் இருவரின் நடிப்பும் படத்திற்கு வலு சேர்க்கிறது.
மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்கு ஏற்ற வகையில் நடித்துள்ளனர்.
இளையராஜாவின் இசை
படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று இளையராஜாவின் இசை.
அதிக ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் கதையின் உணர்வோடு பயணிக்கும் பின்னணி இசை பல காட்சிகளுக்கு வலு சேர்க்கிறது.
குறிப்பாக ‘முதல் மரியாதை’ படத்தின் பாடல்களை ஆங்காங்கே பயன்படுத்தியிருப்பது, பழைய இளையராஜா இசை அனுபவத்தை நினைவூட்டுகிறது.
தொழில்நுட்ப அம்சங்கள்
ஒளிப்பதிவும் கலை அமைப்பும் படத்தின் களத்திற்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக கிராமப்புற சூழல் மற்றும் மணல் கொள்ளையின் பின்னணியை இயல்பாகக் காட்டுவதில் கலை இயக்குநரின் பங்களிப்பு கவனிக்கத்தக்கது.
மணல் கொள்ளை, அதற்கு துணைபோகும் அதிகார அமைப்பு, சாமானிய மக்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்தப்படும் விதம் என சமூகப் பிரச்சினைகளை படத்தின் மூலம் பதிவு செய்ய இயக்குநர் முயற்சி செய்திருக்கிறார்.
“அதிகாரிகள் என சொல்லிப் பழகாதீங்க.. அலுவலர் என சொல்லுங்க” போன்ற வசனங்கள் கவனம் ஈர்க்கின்றன.
இயக்குநருக்கு பாராட்டு… அதே நேரத்தில் கடும் விமர்சனமும்!
புதுமுக இயக்குநர் டி.டி. பாலச்சந்திரன், ஒரு முக்கியமான சமூகப் பிரச்சினையை மையமாக வைத்து கதை சொல்ல முயற்சி செய்திருப்பதற்காக பாராட்டப்பட வேண்டியவர்.
ஆனால், கதையை எங்கே தொடங்க வேண்டும் என்பதை அறிந்த இயக்குநர், அதை எங்கே கொண்டு சென்று முடிக்க வேண்டும் என்பதில் தடுமாறியிருக்கிறார்.
முதல் பாதியில் உருவாக்கப்பட்ட கதையின் அழுத்தத்தையும், எதிர்பார்ப்பையும் இரண்டாம் பாதியில் சரியாக கையாள முடியாதது மிகப்பெரிய குறை.
ஒரு நல்ல கதையைத் தேர்வு செய்தது மட்டுமே போதாது; அந்தக் கதையை முழுமையான திரைக்கதையாக மாற்றுவதிலும், குறிப்பாக கிளைமாக்ஸை நோக்கி அழுத்தமாக நகர்த்துவதிலும் கவனம் தேவை. அந்த இடத்தில்தான் ‘லெனின் பாண்டியன்’ தடுமாறுகிறது.
தலைப்பும் கதாபாத்திரமும்
‘லெனின் பாண்டியன்’ என்ற தலைப்பு படத்தின் கதையுடன் எவ்வளவு ஆழமாக தொடர்புபடுகிறது என்பதும் கேள்விக்குறியாகிறது.
மேலும், ‘லெனின்’ என்ற பெயர் கொண்ட கதாநாயகனை வலிமையான போராட்ட குணம் கொண்ட கதாபாத்திரமாக எதிர்பார்க்கும் நிலையில், அவரை பலவீனமாகவும், சில இடங்களில் கோழைத்தனமாகவும், துரோகத்தனமான தோற்றம் ஏற்படும் வகையிலும் காட்சிப்படுத்தியிருப்பது கதாபாத்திரத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பை பாதிக்கிறது.
பெயருக்கும் கதாபாத்திரத்திற்கும் இடையே இருக்கும் முரண்பாடு ரசிகர்களுக்கு நெருடலை ஏற்படுத்தலாம்.
இறுதியாக…
‘லெனின் பாண்டியன்’ ஒரு நல்ல கதைக்கருவை கையில் எடுத்திருக்கிறது. முதல் பாதியில் அதை சுவாரஸ்யமாகவும் விறுவிறுப்பாகவும் கொண்டு செல்கிறது. ஆனால், அந்த முதல் பாதி ஏற்படுத்திய மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பை இரண்டாம் பாதி முற்றிலும் ஈடு செய்யத் தவறுகிறது.
குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியின் திரைக்கதை, காட்சிகளின் நீளம் மற்றும் கதை எந்த திசையில் செல்கிறது என்ற குழப்பம் ஆகியவை படத்தின் மீதான ஈர்ப்பை வெகுவாகக் குறைக்கின்றன.
சிவாஜி கணேசனின் பேரன் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் வரும் தர்ஷன் கணேசனுக்கு, அறிமுகப் படம் என்ற வகையில் சில நல்ல தருணங்கள் கிடைத்திருக்கின்றன. ஆனால், அவருக்குக் கிடைத்த கதாபாத்திரமே முழுமையாக வலுவாக எழுதப்படாததால், அந்த வாய்ப்பை படம் முழுமையாக பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை.
முதல் பாதி கொடுத்த நம்பிக்கையால் இரண்டாம் பாதிக்குள் மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்புடன் நுழையும் ரசிகர்களுக்கு, அந்த எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்ய முடியாமல் போவது தான் ‘லெனின் பாண்டியன்’ படத்தின் மிகப்பெரிய ஏமாற்றம்.
தீர்ப்பு:
நல்ல கதைக்கரு… விறுவிறுப்பான முதல் பாதி… ஆனால் சோதிக்கும் இரண்டாம் பாதி – எதிர்பார்ப்பை ஏமாற்றும் ‘லெனின் பாண்டியன்’.