‘ப்ராமிஸ்’-திரைப்பட விமர்சனம்
காதல், குடும்பம், நட்பு, குடிப்பழக்கம், எச்.ஐ.வி. குறித்த விழிப்புணர்வு மற்றும் ஒரு வாக்குறுதியின் பொறுப்பு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டு உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம் தான் ‘ப்ராமிஸ்’.
சங்கமித்ரன் என்ற இளைஞன், லட்சுமி என்ற கல்லூரி மாணவியை காதலிக்கிறான். டைல்ஸ் நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் அவன், காதலில் மூழ்கியதால் தனது வேலை மற்றும் வாழ்க்கையில் கவனம் செலுத்தத் தவறுகிறான். நண்பர்களின் தூண்டுதலால் காதலை வெளிப்படுத்தியதும், லட்சுமியும் அதனை ஏற்றுக்கொள்கிறாள். இருவரின் காதல் மகிழ்ச்சியாக நகரும் நிலையில், மித்ரனின் வாழ்க்கையில் குடிப்பழக்கம் நுழைகிறது.
தனது காதலனிடம் இனிமேல் மது அருந்தக்கூடாது என்று லட்சுமி வாங்கும் “ப்ராமிஸ்” தான் கதையின் மையப் புள்ளியாக மாறுகிறது. ஒரு தவறான புரிதல், அதனால் உருவாகும் பிரிவு, அவசர முடிவுகள், பின்னர் திருமணம், அதன்பிறகு எதிர்பாராத விதமாக மித்ரனுக்கு எச்.ஐ.வி. பாதிப்பு இருப்பது தெரியவருவது என திரைக்கதை பல உணர்ச்சிகரமான திருப்பங்களை சந்திக்கிறது.
காதலுக்கும் குடும்பத்திற்கும் இடையில் சிக்கிக்கொள்ளும் ஒரு இளைஞனின் மனநிலையையும், பேசாமல் விட்டுவிடப்படும் உண்மைகள் எத்தகைய துயரங்களை உருவாக்குகின்றன என்பதையும் படம் உணர்வுபூர்வமாக பதிவு செய்கிறது.
இப்படத்தை இயக்கி, கதாநாயகனாக நடித்திருக்கும் அருண்குமார் சேகரன், அனுபவமிக்க நடிகராகத் தெரியாவிட்டாலும், தனது கதாபாத்திரத்திற்குத் தேவையான இயல்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக எச்.ஐ.வி. பாதிப்பு தெரிந்தபின் மனம் உடையும் காட்சிகளிலும், குடிப்பழக்கத்தால் வாழ்க்கை சீரழியும் தருணங்களிலும் அவரது நடிப்பு கவனத்தை ஈர்க்கிறது.
கதாநாயகி நதியா சோமு, ஆரம்பக் காட்சிகளில் எளிமையான நடிப்பை வெளிப்படுத்தினாலும், கதையின் உணர்ச்சி அடர்த்தி அதிகரிக்கும்போது தனது திறமையை வெளிப்படுத்துகிறார். கணவனின் நிலையை அறிந்த பின் அவர் வெளிப்படுத்தும் வேதனையும் பாசமும் மனதில் நிற்கும்.
துணை கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ள சுஜன், அம்ரிஷ், பிரதாப், கோகுல், குணா, சுந்தரவேல், கார்த்திக் ஸ்மித், ராஜா, டாக்டர் இவின், ராஜ்குமார், கலைவாணி உள்ளிட்ட அனைவரும் கதைக்கு தேவையான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். குறிப்பாக நாயகனின் நண்பர்கள் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்களாக நடித்தவர்கள் இயல்பான நடிப்பால் காட்சிகளுக்கு நம்பகத்தன்மையை கூட்டுகின்றனர்.
ஒளிப்பதிவாளர் வினோத் குமார், வேலூர் மாவட்டத்தின் இயல்பான சூழலையும் அதன் வெம்மையான நிலப்பரப்பையும் அழகாக பதிவு செய்திருக்கிறார். ரயில் பாதைகள், கிராமப்புற சூழல்கள் போன்றவை கதையின் உணர்வுடன் ஒன்றிப்போகின்றன.
சரவண தீபனின் இசையில் இடம்பெறும் பாடல்கள் கதையின் உணர்ச்சிகளை மேலும் வலுப்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக “தேன்மழை சாரலே” மற்றும் “உதிர்கிறேன் நானடி” பாடல்கள் மனதை வருடுகின்றன. படத்தொகுப்பாளர் ஸ்ரீராம் விக்னேஷ், கதையின் ஓட்டத்தை முடிந்தவரை தொய்வின்றி நகர்த்த முயன்றிருக்கிறார்.
அதேநேரம், திரைக்கதையில் சில கேள்விகள் பதிலின்றி நிற்கின்றன. மித்ரனுக்கு எச்.ஐ.வி. எவ்வாறு ஏற்பட்டது என்பது தெளிவாக விளக்கப்படவில்லை. மேலும் கதையின் முக்கியமான மோதல் தருணங்களில் நாயகனின் பெற்றோரின் பங்களிப்பு போதுமான அளவில் காட்டப்படாதது குறையாகத் தோன்றுகிறது.
படத்தில் மது அருந்தும் மற்றும் புகைப்பிடிக்கும் காட்சிகள் அதிகமாக இடம்பெற்றிருப்பது சற்றே தேவையற்ற நீளத்தை உருவாக்குகிறது. இருப்பினும், குடிப்பழக்கம் வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கிறது, அவசர முடிவுகள் எத்தகைய விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன, உறவுகளில் உரையாடலின் அவசியம் என்ன என்பதைக் கூற முயன்றிருப்பது பாராட்டத்தக்கது.
வாக்குறுதி கொடுப்பது எளிது; அதை காப்பாற்றுவது தான் உண்மையான பொறுப்பு என்ற கருத்தை மையமாகக் கொண்டு, காதலும் வாழ்க்கையும் சந்திக்கும் சிக்கல்களை எளிமையாகச் சொல்லியிருக்கும் உணர்வுப்பூர்வமான படைப்பு தான் ‘ப்ராமிஸ்’.
மொத்தத்தில், காதல், குடும்ப உறவுகள் மற்றும் பொறுப்புணர்வின் முக்கியத்துவத்தை பேசும் ஒரு எளிய சமூகப் படமாக ‘ப்ராமிஸ்’ கவனம் பெறுகிறது.