‘Toxic’ விமர்சனம் – பிரம்மாண்டம் இருக்கிறது… ஆனால் கதை எங்கே?

யாஷ் நடிப்பில், கீது மோகன்தாஸ் இயக்கத்தில் வெளியாகியுள்ள ‘Toxic’ திரைப்படம், ‘KGF’ படங்களுக்குப் பிறகு யாஷ் மீது உருவான மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பை தாங்கிக்கொண்டு திரைக்கு வந்திருக்கிறது. ஆனால், அந்த எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்வதற்குப் பதிலாக, ரசிகர்களின் பொறுமையை சோதிக்கும் படமாகவே ‘Toxic’ மாறியிருக்கிறது.

படத்தின் ஆரம்பக் காட்சியிலிருந்து இறுதிக் காட்சி வரை பிரம்மாண்டமான காட்சிகள், அதிகப்படியான சண்டைகள், காதல் காட்சிகள், ஸ்லோமோஷன் காட்சிகள், அதிரடியான பின்னணி இசை என தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. ஆனால் இவை அனைத்திற்கும் அடியில் பயணிக்கும் கதை என்ன என்பது தான் மிகப்பெரிய கேள்வியாக மாறுகிறது.

கதை புரியவில்லை… திரைக்கதை குழப்புகிறது!

ராயா மற்றும் அவரது சகோதரி கங்காவை மையமாக வைத்து கதை நகர்கிறது. கோவா அண்டர்வேர்ல்டு, போதைப்பொருள் வர்த்தகம், குடும்ப உறவுகள், பழிவாங்கல் என பல விஷயங்களை படத்தில் இணைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இவற்றில் எதுவுமே முழுமையாக மனதில் பதியவில்லை.

ஒரு காட்சிக்கும் அடுத்த காட்சிக்கும் என்ன தொடர்பு என்பது பல இடங்களில் புரியாமல் போகிறது. கதையை நகர்த்துவதற்குப் பதிலாக காட்சிகளை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அடுக்கி வைத்திருப்பது போன்ற உணர்வே ஏற்படுகிறது.

இயக்குநர் கீது மோகன்தாஸிடம் ஒரு கேள்வி கேட்க வேண்டிய நிலை வருகிறது – “இந்தப் படத்தின் கதையை முதலில் ரசிகர்களுக்கு சொல்ல நினைத்தீர்களா, அல்லது காட்சிகளை மட்டும் பிரம்மாண்டமாக காட்ட நினைத்தீர்களா?”

திரைக்கதை புரியாத அளவுக்கு சிக்கலாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல், படம் முடிந்த பிறகும் “இத்தனை நேரம் பார்த்தது என்ன?” என்ற கேள்வி ரசிகர்களின் மனதில் எழுகிறது.

மீண்டும் ‘KGF’ யாஷ்!

யாஷின் திரை இருப்பு பிரம்மாண்டமாக இருக்கிறது. ஆனால் அவரது நடிப்பில் ‘KGF’ தாக்கம் இன்னும் விலகவில்லை.

நடை, பார்வை, வசன உச்சரிப்பு, உடல்மொழி, ஸ்லோமோஷன் அறிமுகம் என பல இடங்களில் ராக்கி பாயின் நிழல் தெரிகிறது. ‘KGF’ படத்தில் ரசிகர்கள் ரசித்த அதே பாணியை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தியிருப்பது இந்தப் படத்திற்கு பலமாக இல்லாமல் பலவீனமாக மாறுகிறது.

‘KGF’ வெற்றி பெற்றுவிட்டது என்பதற்காக யாஷ் எந்த கதாபாத்திரத்தில் நடித்தாலும் ரசிகர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் படம் உருவாக்கப்பட்டதா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது.

நயன்தாராவுக்கு என்ன வேலை?

நயன்தாரா போன்ற திறமையான நடிகையை இவ்வளவு பெரிய படத்தில் பயன்படுத்திய விதம் ஏமாற்றமளிக்கிறது.

கங்கா என்ற கதாபாத்திரத்திற்கு வலுவான பின்னணி கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், திரைக்கதையில் அவருக்கான முக்கியத்துவம் போதுமான அளவில் வெளிப்படவில்லை. இதனால் நயன்தாராவின் திரை இருப்பே சில இடங்களில் சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

அழகு, கவர்ச்சி, நடிப்பு என்று பல்வேறு பரிமாணங்களில் ரசிக்கப்பட்ட நயன்தாரா, இந்தப் படத்தில் ஏன் இப்படியொரு கதாபாத்திரத்தைத் தேர்வு செய்தார் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

ருக்மிணி வசந்த் கதாபாத்திரம் தேவையா?

இரண்டாம் பாதியில் ருக்மிணி வசந்த் தொடர்பான பகுதிகள் வரும்போது, “இந்தக் கதாபாத்திரம் இந்தப் படத்திற்கு உண்மையில் தேவையா?” என்ற கேள்வி எழுகிறது.

கதையை மேலும் தெளிவாக்குவதற்கு பதிலாக, ஏற்கனவே குழப்பமாக இருக்கும் திரைக்கதையை இன்னும் சிக்கலாக்கும் வகையிலேயே அவரது பகுதி அமைந்திருக்கிறது.

கியாரா அத்வானி, தாரா சுதாரியா, ஹுமா குரேஷி உள்ளிட்ட பல திறமையான நடிகர்களும் படத்தில் இடம்பெற்றுள்ளனர். ஆனால் அவர்களது கதாபாத்திரங்களுக்கு போதிய வலிமை இல்லாததால், படம் முடிந்ததும் அவர்களைப் பற்றி பெரிதாக நினைவில் வைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை.

சண்டை இருக்கிறது… ஆனால் சுவாரஸ்யம் இல்லை!

படத்தில் சண்டைக் காட்சிகளுக்கு பஞ்சமே இல்லை. ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் சண்டைக் காட்சிகளே சலிப்பை ஏற்படுத்தத் தொடங்குகின்றன.

தேவையான இடத்தில் ஆக்‌ஷன் காட்சிகளை பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, ரசிகர்களை பிரமிக்க வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக காட்சிகள் திணிக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.

அதற்கு மேல், பல காட்சிகளில் பின்னணி இசை தேவைக்கு அதிகமாக இரைச்சலாக இருப்பதால், காட்சியின் தாக்கமே குறைகிறது.

சத்தம் அதிகம்… தாக்கம் குறைவு!

தொழில்நுட்பம் மட்டும் காப்பாற்றுகிறது

‘Toxic’ படத்தின் மிகப்பெரிய ஆறுதல் தொழில்நுட்பக் குழுவினரின் பங்களிப்புதான்.

ராஜீவ் ரவியின் ஒளிப்பதிவு பிரம்மாண்டமான காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுக்கிறது. ஒளியமைப்பு, கேமரா கோணங்கள், லொகேஷன்கள் என பல இடங்களில் காட்சியமைப்பு பாராட்டுக்குரியதாக இருக்கிறது.

தயாரிப்பு மதிப்பும் மிகப்பெரியது. படம் பார்க்கும்போது பணம் செலவழிக்கப்பட்டிருப்பது ஒவ்வொரு பிரேமிலும் தெரிகிறது.

ஆனால் பிரம்மாண்டமான வீட்டை கட்டிவிட்டு, அதற்குள் வசிக்க யாரையும் வைக்காதது போல, இந்தப் படத்திலும் பிரம்மாண்டமான உலகம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது; அதற்குள் உயிரோட்டமான கதை இல்லை.

 

இரண்டாம் பாதி – பொறுமைக்கு சோதனை!

இரண்டாம் பாதியில் படம் மேலும் தடுமாறுகிறது.

இளம் வயது யாஷ் கதாபாத்திரம் அறிமுகமான பிறகு, கதை தெளிவாகும் என்று எதிர்பார்க்கும் ரசிகர்களுக்கு ஏமாற்றமே கிடைக்கிறது.

கதாபாத்திரங்களின் பின்னணி, அவர்களின் நோக்கம், அவர்கள் எதற்காக இப்படிச் செய்கிறார்கள் என்பதெல்லாம் தெளிவாக சொல்லப்படாததால் பார்வையாளர்கள் கதையுடன் பயணிக்க முடியாமல் போகிறார்கள்.

3 மணி நேரம் 16 நிமிடங்கள் என்பது ஒரு படத்திற்கு பெரிய ரன்டைம். அதிலும் திரைக்கதை வேகமாக நகராமல் இருந்தால், அந்த நீளம் மிகப்பெரிய சுமையாக மாறிவிடும். ‘Toxic’ விஷயத்திலும் அதுதான் நடந்திருக்கிறது.

இயக்குநரிடம் ரசிகர்களின் ஒரே கோரிக்கை!

இப்படத்தைப் பார்த்த ரசிகர்களிடம் ஒரு கற்பனைக்குரிய கோரிக்கை மட்டுமே இருக்கிறது:

“கீது மோகன்தாஸ் அவர்களே… தயவு செய்து ‘Toxic’ படத்தின் ஸ்கிரிப்ட் புத்தகத்தை வெளியிடுங்கள். ஒருமுறை அதை படித்துப் பார்த்தாவது, இந்தப் படத்தில் உண்மையில் என்ன கதை இருக்கிறது என்பதை நாங்களும் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்கிறோம்!”

இது நகைச்சுவையாகத் தோன்றினாலும், படத்தின் திரைக்கதை எந்த அளவுக்கு குழப்பமாக இருக்கிறது என்பதையே இது வெளிப்படுத்துகிறது.

மொத்தத்தில்

‘Toxic’ படத்தில் பிரம்மாண்டம் இருக்கிறது. யாஷ் இருக்கிறார். மிகப்பெரிய தயாரிப்பு மதிப்பு இருக்கிறது. திறமையான நடிகர்கள் இருக்கிறார்கள். சிறந்த ஒளிப்பதிவு இருக்கிறது.

ஆனால் இவை அனைத்தையும் இணைத்து ரசிகர்களை இரண்டரை முதல் மூன்று மணி நேரம் சுவாரஸ்யமாக அழைத்துச் செல்லும் வலுவான கதை மற்றும் தெளிவான திரைக்கதை இல்லை.

‘KGF’ வெற்றிக்குப் பிறகு யாஷ் மீது இருந்த எதிர்பார்ப்பு மிகப்பெரியது. அந்த எதிர்பார்ப்பை இன்னும் உயர்த்தும் படமாக ‘Toxic’ இருக்கும் என்று நினைத்த ரசிகர்களுக்கு, படம் மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தைத் தருகிறது.

பிரம்மாண்டம் மட்டும் திரைப்படத்தை காப்பாற்றாது. கதை வேண்டும், திரைக்கதை வேண்டும், உணர்வு வேண்டும். ‘Toxic’-ல் இவை மூன்றுமே தேடியும் கிடைக்கவில்லை.

தீர்ப்பு: கதை தேடி களைத்துப்போகும் ‘Toxic’!

மதிப்பீடு: 1.75/5